Herman Finkers' openbaring met neef bij paus

Hij is het populairste lid van de familie, zegt Herman Finkers over zijn verstandelijk gehandicapte neef Hans Engelhart. 'Hij is een uitzonderlijk mens en sociaal een professor.' In Kruispunt gaat Finkers met zijn neef op audiëntie bij de paus, een lang gekoesterde wens van Engelhart, die de paus leuker vindt...

Ramon Schimmel

Toen Engelhart vorig jaar vierde dat hij veertig jaar in Huize St Joseph in het Limburgse dorp Heel woonde, wilde hij maar één cadeau: de paus een hand geven. Familie en personeel hebben het geld daarvoor ingezameld. Finkers, net als zijn neef geïnteresseerd in geloof en kerk, begeleidt hem op zijn bedevaartstocht naar Rome.

Voorafgaand aan de reis zoekt de cabaretier zijn neef op in zijn atelier in Roermond, waar Engelhart en zijn huisgenoten werken. Hij heeft verschillende portretten van de paus geschilderd, steeds kleiner van formaat. Het kleinste wil hij de paus aanbieden.

Finkers: 'Nog een paar maanden, dan gaan we op reis. Maar de paus is oud en ziek. Het kan best zijn dat hij er dan niet meer is.' Engelhart vindt het geen probleem mogelijk een nieuwe paus aan te treffen. 'Paus is paus.'

Keurig in het pak en netjes gekapt neemt Engelhart ontroerd en opgewonden afscheid van zijn vijf zussen en medebewoners van Huize St. Joseph. Hij is blij dat Finkers goed geschoren is, want een baard vindt de paus volgens hem niet mooi.

In Rome bezoekt het duo de Friezenkerk, het aloude trefpunt van Nederlandse bedevaartgangers, vlak bij de Sint Pieter. Ze assisteren als misdienaar bij een speciale eucharistieviering. Engelhart geniet, maar maakt zich vooral druk over de wijn, die hem goed smaakt, en de paus. 'Hij Leeft nog hè?', vraagt hij.

De volgende dag is het zover. Helaas heeft de paus geen oog voor Engelharts schilderij. Een handje kan er nog net vanaf. Maar daar was het Engelhart ook om te doen. Hij is dan ook erg blij.

Finkers, die geen rol speelt en op de achtergrond blijft waar dat moet, plaatst nog wel vraagtekens bij het rooms-katholieke geloof. Maar dankzij zijn neef kan hij toch volop van het pausbezoek genieten. 'Hans stort zich erin met liefde en overgave. Daar ga je helemaal in mee. Hij leert mij met zijn ogen naar de paus te kijken. En ik moet zeggen: er gaat een wereld voor me open.'

De gebeurtenis is een prachtige voorafbeelding van de hemel, concludeert Finkers. 'Het lijkt op schilderijen uit de Renaissance. Daar zie je ook vaak mensen in vakken rond het lam geschaard. Zo'n man die nauwelijks nog kan zitten en half in zijn stoel hangt, versterkt het beeld. Het lijkt net of hij al in een andere wereld is, een heel vervreemdend effect. Bedankt Hans.'

Meer over