Herfstvakantie

In Zwolle was alles deze week gemaakt van Lego. Dat was leuk. Maar pappa vond het vooral duur.

Je moest naar Zwolle met de trein. En hopelijk is er bij jou geen storing met de trein. Want dat duurt drie uur. Dan moet je nog 18 minuten lopen. Maar ze zeiden 6 minuten. Dat dus eigenlijk niet waar is.

Als je binnenkwam, kwam je in een hal die helemaal nagemaakt was van de herfst. Daarnaast kon je ook nog Legobouwwedstrijden doen. Maar dat was te druk, er waren te veel jongens die dat wilden.

Kun je al raden waar we zijn geweest?

We gingen samen met mijn broertje. Hij is 6 en hij vond het spannend. En we gingen samen met mijn pappa. Hij is 43.

Wat je ook kon doen: je kon ook Legodozen kopen met vakjes erin, die beginnen op 1 december, en elke dag kan je een nieuwe openmaken, en dat is voor de Kerst. En als je alles hebt opengemaakt, dan heb je een hele stad die Kerst viert.

D'r zijn natuurlijk ook nog springkussens en dingen waar je hindernissen moet doen, maar dat is ook van het spul van springkussens gemaakt.

Buiten was het heel mooi weer. Maar binnen was het echt heel erg heet. D'r waren geen meisjes, alleen maar jongens en vaders en geen moeders. De meeste waren ongeveer 12 jaar.

Toen ik binnenkwam dacht ik: nou, dit gaat best wel saai worden. Omdat je eigenlijk niet zo veel zag, want op de reclame zeiden ze dat er veel meer dingen te doen waren, maar toen ik d'r langer was, toen had ik wel alle dingen die ze op de reclame zeiden ontdekt.

In het begin waren ik en mijn broertje ineens pappa kwijt. Toen ben ik naar de Intertoys gegaan, want ik dacht wel dat ik pappa daar zou kunnen vinden. Daar was veel Lego te koop. Eigenlijk wel logisch. Pappa kwam niet. Toch gingen we even kijken in de Intertoys. Daar hadden we stiekem even gekeken wat we wilden hebben van pappa. Ik zag een mummie [van Lego]. Toen konden we de uitgang niet vinden. Er waren wel tienduizend mensen [misschien wel meer]. Het was heel warm. Toen hebben we de uitgang gevonden, en kwam pappa eraan lopen, ik dacht al dat hij zou zeggen: waar was je nou? Dat zei hij ook.

Er waren levensgrote bouwwerken.

Er was een man die alles had van Star Wars Lego. Hij was ook 43. Hij had dertien jaar gespaard, en had ook dingen uit andere landen. En nu komt het allerbelangrijkste: er was een auto van Lego waarin je kon zitten en die kon echt rijden. Hij mocht gewoon op de straat [maar ik hoop dat je er niet mee botst want dan is het stuk].

Pappa vond het denk ik een beetje saai. Eén ding vond hij echt helemaal niet leuk: dingen kopen. Dat was allemaal heel duur. Om er binnen te gaan moest je 20 euro betalen [ook de kleine kinderen]. We mochten in bakken graaien naar Legostenen en een drakenkop. Dat kostte 8 cent per gram. Maar Lego is best zwaar. Dus moesten we 6 euro 50 betalen.

Toen we de mummie kochten, had mijn broertje ook iets uitgezocht, alleen dat konden we niet kopen want pappa had niet genoeg geld. Het was op. En toen mochten we een ijsje. We moesten eigenlijk 3 euro betalen maar van de verkoopster mochten we het ook voor 2 euro 50. Dat was alles wat pappa nog had.

We waren in Lego World, dat is net zoiets als Lego Land. Dat is in Denemarken. Dit was in Zwolle. Ik hou van Lego, waarom ga je anders naar Lego World?

Er was een jongetje dat zei: dit is de leukste dag van mijn leven. Dat vond ik ook wel. Tot nu toe. Want misschien komen er wel leukere dagen.

undefined

Meer over