Henk lift mee met Peter Kwint

Schrijver Henk van Straten stapt elke week in de auto bij een min of meer bekende Nederlander. Een enkele keer neemt hij de tram. Deze week: Peter Kwint.

Peter Kwint en Henk van Straten Beeld
Peter Kwint en Henk van StratenBeeld

Den Haag Centraal. Peter Kwint, Amsterdams gemeenteraadslid en kandidaat-Kamerlid voor de SP, mailt dat hij bij de rookpaal op spoor 9 staat. Ik herken hem al van een afstandje aan zijn pet en jas. De pet is zo'n ouderwets stoffen ding à la Ciske de Rat. Zijn jas is een bomberjack; niet zo eentje die nu in de mode is, maar het oldskoolmodel waarmee de skinheads liepen. Kortom: het tenue van een punkrocker.

Peter is vandaag, donderdag, eerder gestopt met werken. Het komt niet zelden voor dat de fractiemedewerker om half twaalf 's nachts pas het Binnenhof verlaat. Maar vandaag is er een concert van punkband Sick Of It All, ouwe rotten in het genre, met in het voorprogramma het eveneens nostalgie opwekkende Wisdom In Chains en dat gaat hij dus mooi niet missen. Verkiezingscampagne of geen verkiezingscampagne.

Met enige haast naar De Melkweg in zijn woonplaats Amsterdam. 'Wil jij echt niks?', vraagt hij, als hij een halveliterblik bier uit zijn rugzak trekt. We zitten tegenover elkaar. Tweede klas natuurlijk. Bij gebrek aan een derde klasse. 'Mooi is dat, zit ik hier alleen te drinken.' Hij heeft behoefte aan een avondje stoom afblazen. Peter is zo'n punkrocker die op zijn 31ste - wat in punkjaren al best oud is - nog altijd fanatiek vooraan bij het podium gaat staan, waar de circle pit, wall of death, windmill, pick-up-change en andere variaties op het slam dancen of moshen plaatsvinden.

U heeft geen idee waarover ik het heb en dat is oké. Denk maar aan dansen, maar dan heel lomp. Een stagedive hier en daar hoort er ook bij; die term kent u wel. 'Al is de kans groot', zegt Peter, 'dat ik al na drie nummers achter in de zaal met een biertje in de hand naar adem sta te happen.'

Dat zegt hij nu wel, maar op zich heeft Peter helmaal geen slechte conditie. Hij rookt en drinkt, maar beoefent ook kickboksen, boksen en een beetje MMA (mixed martial arts). Vanwege de drukte met de SP komt het er nu even niet van, al ramt hij geregeld op de bokszak bij hem op zolder.

Zijn jas is uit. Wit shirtje van een band eronder. Punkrock. Oude tattoos komen onder zijn mouwen vandaan. Hij duwt zijn pet wat hoger op het kaalgeschoren hoofd en zit steeds aan zijn baard.

Achtste op de lijst staat hij. Dus bij acht zetels - in de peilingen staat de SP op veertien à vijftien zetels - wordt hij Kamerlid. 'Is dat geen raar idee?', vraag ik. Hij lacht. 'Beetje wel, ja.'

Ik wijs hem erop dat we hem dan op tv zullen zien, wat hij zichzelf natuurlijk ook al wel had gerealiseerd. En uiteraard vraag ik hem naar zijn kleding, straks. In pak? Nee, dat vindt hij niks. Maar in spijkerbroek en punkshirtje, dat ziet er ook niet uit. Bovendien valt hij dan enorm op en dan lijkt hij weer zo'n aandachtstrekker.

Wat te doen? Hij weet het nog niet. Het is ook nog niet definitief; het SP-congres moet nog beslissen. 'Misschien zit er een judas tussen die het me niet gunt en tegen me stemt.' Het lijkt hem sterk, maar je weet het nooit zeker.

In Amsterdam haast hij zich de trein en het station uit, de geur van zweet en rondklotsend bier achterna.

Punk! Rebellie! Engagement! Knokken! Pas op, Peter Kwint stagedivet straks de Tweede Kamer in.

Meer over