Henk de Velde doorstaat de poolwinter van Siberië alleen

Nog zijn de inwoners van het kaalgeslagen, door de vorst belegerde dorp Tiksi niet gewend aan de zeilboot van die Nederlandse 'captain Hendrik' in hun haven....

Maar captain Hendrik, zoals ze de schipper zijn gaan noemen, voelt zich best. 'Ik wil nooit meer wat anders', zegt hij, struinend over de stijfbevroren Noordelijke IJszee. 'Ik wil alleen nog maar de wereld rondzeilen en maanden blijven liggen op onbewoonde plaatsen. Ik heb niemand nodig op de wal.'

Alles wel aan boord bij Henk de Velde, de zeezeiler, die sinds september met zijn stalen jacht van zeventien meter is opgesloten in Siberisch ijs. Binnen houdt een dieselkachel de kajuit op tien graden, buiten kraakt de vorst: -46 graden. Er is geen water om te wassen - eens per week kan hij terecht in de sauna van Tiksi's notabelen, 'maar dat eindigt altijd gedrenkt in wodka, dus ik ga er liever niet naartoe'. Hij smelt sneeuw voor thee. Hij zaagt in een wolk van stoom en uitlaatgassen met een kettingzaag grote blokken ijs weg onder zijn schip, zodat de roeren en de schroef behouden blijven.

Halverwege zijn overwintering is De Velde nu, die op weg naar Moermansk vorig jaar niet verder kon, omdat er te veel ijs lag in de noordoostelijke passage. Hij volgde het spoor van Willem Barentsz., die eeuwen terug al naar de route zocht, omdat ze toegang zou bieden tot grote rijkdom. Barentsz. raakte vast in het ijs en stierf op Nova Zembla. 'Maar dit is heel wat anders', zegt De Velde als hij bevroren vis eet in de kajuit, meegebracht door vriend en klusjesman Vadim. Zorgen heeft hij slechts over het schip, 'wat gebeurt er als het straks weer drijft? Zal het blijven drijven? Straks vallen door de vorst alle blokken uit de mast.'

Eind mei pas zal de dooi invallen, dan duurt het nog tot begin augustus voordat de route naar Moermansk open ligt. Of niet. 'Er is een kans dat ik opnieuw vastloop. Dan moet ik nog een winter blijven.'

Meer over