Helling toont zich meedogenloos op alternatieve piste

Casper Helling is een van de aardigste schaatsers van het peloton. Een sociaal voelend mens, tevreden met zijn sport en bescheiden....

Op de grote witte ijsvlaktes van het Kallavesiemeer sloeg Helling in de finale van de 200 kilometerrace genadeloos toe. Eerst achterhaalde hij koploper Bertjan van der Veen en vervolgens reed hij solo naar de finish. Van der Veen en Rene Ruitenberg kwamen op grote achterstand als tweede en derde over de eindstreep.

Als Helling maar rechtdoor kan stampen over de bevroren meren, dan is het dik in orde met hem. Behalve de nationale titel op de 10 kilometer was er op kunstijs geen enkele hoofdprijs meer voor hem weggelegd. 'Mijn techniek in de bochten is niet goed. Ik verlies te veel snelheid en daardoor presteer ik bij de marathons op kunstijs onder de maat.'

Als er iemand in het peloton de sterke behoefte had aan een aansprekende overwinning, was het wel Helling. Het seizoen had hij problemen aan zijn luchtwegen. Om het ongemak op te lossen, slikte hij het ene antihoestmiddel na het andere. Pas eind januari kreeg hij weer ruimte in zijn borstkast. Hij laadde zich vervolgens op en werd vierde in de Oostenrijkse alternatieve Elfstedentocht.

Waar Helling de energie vandaan haalt, is ook voor hem zelf een raadsel, maar er zijn van die dagen waarop hij nooit moe wordt. 'Vandaag had ik dat ook. Iedereen klaagde over het ijs, maar ik had nergens last van. Ik ben een keer gevallen. Ik danste met mijn korte slag steeds over het ijs.'

Op het Kallavesiemeer probeerden 120 deelnemers de klus bij een temperatuur van rond het vriespunt te klaren. Het wedstrijdverloop was zelfs voor de zeer geconcentreerde Finse ijsvissers simpel te volgen. Halverwege ontsnapten zeven man, onder wie Van der Veen, Helling, Ruitenberg en Jeroen de Vries uit het peloton en werden niet meer achterhaald.

Tot de 190ste kilometer leek Van der Veen eerder samen met De Vries uit de kopgroep ontsnapt de wedstrijd te zullen winnen. De Friese doordouwer ging echter twee keer onderuit. Helling, die de jachtgroep steeds op sleeptouw had genomen, koos voor zijn eigen kansen. Met een paar vinnige halen nam hij eerst afscheid van zijn drie medevluchters en vervolgens zette hij Van der Veen op achterstand. 'Ik wist dat ik iedereen kapot had gereden. Maar ik durfde tijdens mijn solorit niet achterom te kijken.'

Meer over