Helemaal om

Ik weet heus wel dat ze me over 25 jaar gaan citeren om te laten zien wat voor sukkel ik was, eind 2010. 'Weet je wat voor ding dat was, die iPad? Een soort Fred Flintstone-kleitablet. Echt waar. Kostte 499 euro. Be-lache-lijk. Moest je destijds toch een paar dagen voor werken. Betaalden ze dus blind. En op een gegeven moment kon je daar dus de krant op binnenhalen. Krant, je weet wel. Cou-rant, papier. Pa-pier! En opgewonden doen man, die jongens. Dat was het helemaal hoor, de app. Volkskrant gooide er een aparte omslag tegenaan, zo blij waren ze toen ze er eindelijk eentje hadden. Gozer moest er een column over schrijven. Zielig. En ze hadden een geintje met vis, weet ik nog. Vis verpakten ze vroeger in de krant.'


'Vis?'


'Zwom vroeger in zee. Aten ze op met uitjes. Griezelig.'


'Oké. En toen?'


'Moest je eerst bij iTunes de Volkskrant-app ophalen, en dan kon je de digitale krant kopen.'


'Ga weg.'


'Meen ik. Dus dan drukte je op een knopje en dan kwam de Volkskrant binnenrollen. Belachelijk traag, dat duurde zo 5 seconden. Maar dat kon ze niks schelen, mensen hadden toen nog de tijd. Dus dan had je eindelijk de krant op je iPad en die kon je dan gaan lezen. Gewoon de papieren krant, maar dan op je schermpje. Verder niks, eigenlijk. Maar je had ze moeten zien! Kwam je met dat ding de redactie oplopen, toverde je de krant tevoorschijn. Was je toch even de heerser van het universum.'


'Was ik maar vijftig jaar eerder geboren!'


'En dat ding deed dus niet meer dan tekst laten zien en foto's uitvergroten. Wel mooi hoor. Veel mooier dan in de krant. Krant leek opeens wel een glossy. Glossy. Oké, laat maar zitten. En het laatste nieuws liep mee.'


'Jaja. Maar waar deden ze dan zo opgewonden over?'


'Mensen waren een papieren krant gewend. Je moet je dus voorstellen dat er dan elke ochtend een jongen langskwam, meestal een allochtoon of een illegaal¿'


'Een wat?'


'Een krantenjongen die miljonair wilde worden - en die gooide dan de krant door de brievenbus. Nee, niet in de mailbox, in de brievenbus. Een gleuf in de voordeur. Kon toen nog. Ging de krant doorheen. Een krant, van papier. Opgevouwen. Daar stond het nieuws in. Die hadden ze in de nacht gedrukt, en dan werden ze met vrachtwagens door het land gereden en gooide zo'n jongen hem door de bus. Omslachtig, maar het klepperde gezellig. Wist je dat je nog een uurtje had en dat je er dan uit moest. Met oudjaar gaf je hem een tientje. Topjongens.'


'Wat een toestand.'


'En dan ging je aan het ontbijt de krant lezen. En als je hem uithad, gooide je hem in de papierbak. Ja, de papierbak. Ik heb geen zin om alles uit te leggen. Lees eens een boek, man. Een boek ja. Download eens een geschiedenis-e-book of zo.'


'Shit voor hoogbejaarden.'


'Oké, weet ik veel, zorg dat je te weten komt wat een papierbak was. Belangrijk. Sluit jezelf aan op het virtuele Nationaal Historisch Museum, plug in op 1995 of zo en stream even wat beelden naar die superchip achter je oren. Heel Nederland stond vol papierbakken.'


'Maar wat was nou de hele buzz?'


'Dat je voelde dat er iets ontzettend nieuws aankwam. Dat je met je neus bovenop mediageschiedenis stond. Dat ze van de kleitablet overgingen op de papyrus, en dat je daarbij was. Dat er een verdienmodel voor nieuws op internet was bedacht. Was belangrijk, een soort revolutie. En nog goed voor het milieu ook.'


'Milieu? Wat bazel je nou?'


'Vraag dat zo maar even aan je personal virtual e-knowledgemanager in the sky. Die weet toch alles? Vroeger hadden we alleen google, toen moest je tenminste nog zelf op onderzoek uit.'


'Vroeger?'


'Vroeger ja. Toen kon je nog verbaasd staan. Keek je 's ochtends naar je iPad, zag je dat streepje lopen als de Volkskrant binnenkwam en dat liet je dan zien aan je lieve meisje naast je. Was je intens gelukkig. En de krant werd nog een stuk goedkoper ook. Je wíst dat het nog maar het begin was, dus dat het een hele spannende tijd ging worden. Je dankte God op je blote knieën dat je erbij mocht zijn.'


'God?'


'Zo noemden we de verzamelde servers van WikiGoogleMicrosoft.'


Dus mij hoor je niet, over de Volkskrant-app. Ik heb hem een week geprobeerd en ik ben helemaal om. Probeer zelf maar.


Meer over