Heerlijk avondje Van Luyn

We zien een man die het verlangen tot uitgangspunt van z'n leven heeft gemaakt. Wonderschoon.

PATRICK VAN DEN HANENBERG

Thomas van Luyns smaakvol avondje uit door Thomas van Luyn, regie: Pieter Tiddens 29-11 in De Kleine Komedie Amsterdam. Tournee

Wat een belabberde opening. Wat een geweldig programma. Galant in het pak, champagnekoeler tussen een fraai boeketje groen loof. Maar ook een ordinair glittergordijn waar de artiest zich doorheen wurmt. Kortom, het smaakvolle waar Van Luyn het in de titel van zijn programma over heeft, betekent bij hem een mengsmaak, waarin gedistingeerd en plat harmonieus samenkomen.

Misschien hoort die opening er dan ook wel bij. Uitstekende kwaliteit bestaat tenslotte bij de gratie van bagger. Maar wat was die parodie op 'wat bent u toch een geweldig publiek' waarmee artiesten een zaal plegen op te geilen, langdradig. Tot Van Luyn eindelijk het veren-in-het-achterwerkproppen afrondde met een krankzinnige ode aan Amsterdam, 'met je palmstrand, strategisch gelegen aan de A10.' Vanaf dat moment heeft Van Luyn je bij de lurven om die de rest van de avond niet meer los te laten.

Hij meandert soepel van een analyse van zijn gay image - met dank aan de homo-aflevering van Seinfeld, met de gouden zin 'Not that there's anything wrong with that' - via een stekelig gesprek met bezitters van een tweede huis in Frankrijk, die om een of andere arrogante reden ervan uitgaan dat iedereen de topografie van Frankrijk in z'n hoofd heeft, naar een oproep om toch maar vooral je lul en je anus te volgen.

Van Luyn, na acht jaar weer als solist, zonder Mike Boddé, houdt je scherp met zijn logische onzinteksten, maar ook met zijn muziek. Twee synthesizers met een simpele vocoder, waarmee hij zijn stem laat zweven, en de drang buiten de patronen te componeren, leveren unieke cabaretmuziek op: strakke minimal rock met een vleugje kerkmuziek.

Ofschoon Van Luyn niet de cabaretier is die een programma schildert met passende puzzelstukjes en een ingenieuze rode draad, zien we een man die het verlangen tot uitgangspunt van z'n leven heeft gemaakt. Verlangen in de puberale zin van het discolied, waarin het altijd 'tonight' gaat gebeuren, het verlangen om bij de tijd te blijven, om bij de bright and beautiful te horen. Het kwam allemaal samen in het wonderschone nummer Mag ik bij jullie staan?

Laten we het even omdraaien. Het was een genot om anderhalf uur bij Thomas van Luyn te behoren.

undefined

Meer over