Heel gewoon Abe van den Ban

Steriele stadions, sjeiks en zaakwaarnemers. Veel fans verlangen naar vroeger, toen het voetbal niet beter was, maar wel anders. Als ode aan het verleden treffen bloggers en verslaggevers elkaar vanmiddag in het Haarlemstadion. Een potje ballen in de shirts van Haarlem en Amsterdam. Met in de hoofdrol oud-prof Abe van den Ban, beroemd om zijn snor. Tekst

WILLEM VISSERS

Ze zeggen vaak tegen Abe van den Ban (66): was je maar later geboren, dan was rijkdom je deel geweest als voetballer. Hij schudt dan hard van nee. 'Als ik zo serieus had moeten leven, had ik misschien niets bereikt. Zo strak is niets voor mij. Het voetbal is een bedrijf geworden.'

Pretoogjes dansen boven de nog immer imposante snor met de naar boven krullende punten, die hem tot cultvoetballer maakte in de jaren zeventig. Hij was het favoriete Panini- of Vanderhout-plaatje van menig verzamelaar. Zijn hoofd is bijna kaal nu, maar de snor siert nog de bovenlip. 'Af en toe gaat er een kleurstoffie in.'

Eens, in Italië, zeiden ze dat hij de punten moest stevenen met zeep. Dat vond hij niets. 'Nee, even de föhn ertegen. Als ik heb gezwommen ben ik net een walrus. Daarna trek ik hem even omhoog, dan blijft hij vanzelf staan. Was dat maar met alles zo!' Hij lacht, zoals vaak op deze zonnige ochtend in Wijk aan Zee, vlakbij het strand.

Hij ziet nog veel voetbal. 'Ik ben Feyenoordsupporter. Feyenoord is een echte club.' Vaak fronst hij de wenkbrauwen. 'Spelers worden zo snel omhoog geschreven. Neem Eriksen van Ajax. Staan voor hem clubs in de rij? Daar geloof ik niets van. Ajax, ook tegen Dortmund: 60, 70 procent balbezit. Wat heb je daaraan? Breed, terug, weer breed, weer terug.'

Van den Ban houdt van durf, lef. In voetbal en in het leven. Hij was als voetballer meer dan een snor: een sierlijke middenvelder die begon als semiprof bij ZFC uit Westzaan, voor 50 gulden per wedstrijd. Later, bij AZ'67, was hij echt prof. Hoewel? Hij werkte ook in een kapsalon. 'Ook als manicure. Geleerd op de cursus.'

Tja, waarom die snor? 'Waarom houdt de een van een blauw pak en de ander van een rood? Iedereen kijkt in de spiegel. Iedereen is ijdel.'

Met de beruchte fusieclub FC Amsterdam, met onder anderen Jongbloed, Flinkevleugel, Fransz, Van der Merkt, Husers, Jansen, Dekker en Van der Lem schakelde hij Internazionale uit in de UEFA Cup. Maandags gingen ze met zijn allen naar de Bastille in Amsterdam. Weer later, bij Haarlem, zag hij Gullit ontbolsteren, speelde hij met Haar, Kleton en zijn maten Melgers en De Kip.

Wat heeft hij gelachen. 'Voor uitwedstrijden aten we in een restaurant. Dan stopten we bestek of andere kostbaarheden in de jaszakken van trainer Hughes. Dan werd hij even later betrapt en gingen ze hem fouilleren. Ik houd van het leven en van gekkigheid.'

Officieel heet hij trouwens Arberth, een samenvoeging van de namen van zijn ouders: Arie en Bertha. De naam Abe verdiende hij op het schoolplein, met voetbal. Kinderen speelden sterren: Abe, Wilkes, Hanappi.

Na zijn loopbaan als voetballer deed hij vanalles. Hij bezit vastgoed, verhuurt een hotel en hij leidde een asielzoekerscentrum, waar eens een messentrekker achter hem aanzat en waar zijn vrouw verschillend kookte voor moslims en christenen. 'We hadden een bekende schrijver uit Irak of Iran. Hij was bang en moest na een tijdje weer verhuizen. Ik droeg een lange leren jas, met in de binnenzak een namaakpistool, en bracht hem naar station Beverwijk. Als ik dat pistool liet zien, voelde hij zich veilig.'

Hij voelt zich vereerd door het eerbetoon van vandaag, In den ban van Abe genaamd. Gezellig ook. Hij is net terug van zijn huisje in Hongarije, midden in het bos. 'Daar sprokkel ik hout voor de haard. Ik heb mijn flesje jenever mee en een blikje cola. Buiten zie ik de hertjes springen. Soms wandel ik naar het cafeetje in het dorp, waar een biertje 45 cent kost. Als mijn vrouw me dan 5 euro meegeeft, kan ik dronken worden. Laat mij maar lekker zwerven. Aan dure dingen hecht ik geen waarde.'

Maarten van Wieringen

blog Kentudezenog

'Het valt me op dat het tijdens verjaardagsfeestjes vaak over voetballers van vroeger gaat. Ken je die nog? En dan vooral over culthelden: Kiprich, Linskens. O ja-momenten. Op een gegeven moment kwam Abe van den Ban ter sprake. Hij maakte veel los, vooral door die snor. Niet iedereen kende hem als voetballer. Veel bloggers heb ik nog nooit gezien, maar de wedstrijd heeft zijn eigen dynamiek gekregen. Je voelt het verlangen naar vroeger. Dat retrogevoel heb ik ook, naar clubs die niet meer bestaan bijvoorbeeld: RBC. Wageningen. Zie het ook als een soort protest tegen het moderne voetbal. Zelf weet ik nog dat ik als kind voor 4 gulden achter het doel stond in het Oosterpark, het vroegere stadion van FC Groningen. Milko Djurovski was mijn favoriet. Hij speelde in maillot en had een stoppelbaard. Over hem gingen mysterieuze verhalen. Soms leek het of hij niet meedeed, maar opeens besliste hij de wedstrijd.'

Joris van der Wier

voetbalblog Doingthe116

'Onlangs ben ik naar de heruitgave van de eerste FA Cupfinale uit 1872 geweest: Royal Engineers - Wanderers, in de Kennington Oval bij Londen, het cricketstadion. Heerlijke wedstrijd, hoe diep de teams ook zijn gezonken. Ze speelden in replica's van de originele shirts. Op dezelfde dag was Chelsea - Sjachtar Donetsk in de Champions League, maar dat spreekt me toch minder aan. Ik heb niets tegen het moderne voetbal, maar ik hang ook naar geschiedenis. Oude gebouwen, verlaten fabrieken, bouwvallige stadions. Doingthe116 betekent dat ik 116 stadions in Engeland wil bezoeken. Officieel zijn er 92 profclubs, maar ik heb de Conference League toegevoegd. Ik zit op 104 of 105. Met een groep mannen hebben we jarenlang een wedstrijd gespeeld in het oude stadion op de Wageningse Berg, waarvan steeds minder overblijft. We zijn met die wedstrijd gestopt. Ook wij worden ouder. Velen kampten met blessures.'

Hein Meurs

blog Voetblah

'Voetbalweblogs als FootballCulture, Doordebenen, IndeHekken, Doingthe116, GogmeUnited, heinscatchup en Voetblah kijken op eigenzinnige wijze tegen het voetbal aan. Ze moeten weinig hebben van het moderne, commerciële circus of zetten zich daar op ludieke wijze tegen af. De eerste gezamenlijke activiteit van de blogbroeders was de Wambertotour, een bezoek in België aan de oud-Ajacied. De bloggers van Kentudezenog haalden herinneringen op aan Abe van den Ban en zo ontstond het idee voor een ontmoeting met de ultieme voetbalsnor. Zo is het gekomen dat we een wedstrijd spelen tussen bloggers en journalisten, in het stadion van Haarlem, waarbij onder andere sportjournalist Edwin Struis (NUsport) aansprekende namen ronselde. Van Hanegem, Hans Kraaij, John Rep en Abe van den Ban als coaches, Jan Keizer als scheidsrechter, Sierd de Vos als commentator. Er is ook een quiz en een talkshow. Iedereen was enthousiast, ook de huidige bespeler van het stadion, Haarlem-Kennemerland. De Haarlem-diehards maakten een speciale versie van clubblad de Roodbroek. Copa Football heeft retrotenues van FC Amsterdam en Haarlem laten fabriceren, twee clubs waarvoor Abe uitkwam.'

undefined

Meer over