Happy Days

Grote Verhalen over Europa, vervat in politieke toespraken waar jaren later nog ademloos uit wordt geciteerd, kennen we in Nederland niet. Dat begon al bij Willem Drees, die zich bij de eerste besprekingen over wat ooit een Unie zou worden vooral wild zorgen maakte over de talrijke ongeschoren katholieken in het gezelschap en over de vraag of die toestand ons niet te veel geld zou kosten. Zijn opvolgers deden keurig mee met het Europacircus, maar vergezichten en dromen zijn zaken waarin we geen rijke traditie hebben. Bovendien: niemand vroeg er om.

En nu moet Mark Rutte plots. Hij moet een Groot Verhaal houden. Hij moet 'eerlijk' zijn, iets met vergezichten. De natie toespreken, zeggen waar het heen moet, met ons, met de euro en met Europa.

Sybrand van Haersma Buma wil 'het eerlijke verhaal' over Europa en 'niet steeds twee gezichten'. Het is moeilijk de neiging tot jij-bakken te onderdrukken als Buma eerlijkheid en lef eist van een ander. Buma die zich liet gedogen door iemand die voor een substantieel deel van zijn achterban geldt als de antichrist. Buma die dissidenten in eigen kring er met straffe hand onderhield. Maar Buma heeft wel gelijk.

Lex Hoogduin, die jarenlang deel uitmaakte van de top van De Nederlandsche Bank, voegde zich gisteren via een interview op nu.nl bij de critici. 'Ik vind het onbegrijpelijk dat hij midden in de grootste economische crisis sinds de jaren dertig zegt: 'Ik heb geen behoefte aan een discussie over de toekomst.' Hoe dit gaat aflopen is zo bepalend voor Nederland, dan kun je toch niet net doen alsof het er niet is?'

Prompt rukten de Rutte-getrouwen uit om eraan te herinneren dat Hoogduin baas van DNB had willen worden, dat Rutte hem ongeschikt verklaarde en dat Hoogduin nu 'dus' uit wraakzucht zit te rellen. Maar ook Hoogduin heeft natuurlijk gelijk.

Het is ontzettend raar dat de grote kladderadatsch op ons afroetsjt, dat er angstaanjagende scenario's worden geschetst in Berlijn en dat de premier niet veel meer kan uitbrengen dan: 'Wat ze ook afspreken, het geldt niet voor ons. O, was ik erbij? En waar ik soevereiniteitsoverdracht zei, bedoelde ik soevereiniteitsbehoud. Be-houd, ja. Overigens ben ik geen eurofiel.'

Hoogduin herinnert zich Joop den Uyl nog, die te midden van de oliecrisis via de televisie de natie toesprak om te melden dat de benzine op de bon ging. Dat een oud-bankier Joop den Uyl ten voorbeeld stelt aan een VVD'er tekent de redeloze wanhoop die zich meester heeft gemaakt van de mensen die echt verstand van de eurocrisis hebben. Op YouTube valt Den Uyls deprimerende rede terug te zien: 'Houdt u aan de 100 kilometer maximumsnelheid op de weg. Weest zuinig met energie.'

Iets zegt me dat je daar als VVD geen verkiezingen mee wint, momenteel de hoogste prioriteit in liberale kring.

Nee, dan die andere leider in crisistijd, Franklin Delano Roosevelt, die midden in de Grote Depressie het hoogste ambt aanvaardde met de woorden: 'The only thing we have to fear is fear itself - nameless, unreasoning, unjustified terror.'

Kijk, daar knapt het consumentenvertrouwen pas van op. En een gis campagneteam kan vast ook iets met het liedje dat FDR gebruikte in zijn campagne: Happy days are here again.

undefined

Meer over