Hannah vandaag de oranje pruik niet op?

WIJ WISTEN dat de situatie in het vaderland ernstig moest zijn, toen de besteldienst van de Britse post hier afgelopen maandag een pakket afleverde waarin zich het volgende bevond: 1 oranje pruik, 1 lang lint met oranje vlaggetjes, 1 doos oranje tissues, 48 rood-wit-blauwe kaasprikkertjes....

Dit pakket werd ons toegezonden door vrienden, bij wie wij nooit eerder nationalisme of voetbalkoorts hadden waargenomen.

'Ze zijn gek geworden in Nederland', zei Danielle bedroefd. 'Als zij ons al zo'n pakket toesturen, hoe erg moet het dan wel niet zijn? Ik ga geloof ik maar even mijn ouders bellen om te vragen of ze hier willen komen onderduiken.'

Maar het allerergste was dat mijn dochter die pruik dinsdagochtend op wilde, naar school.

Mijn dochter begint gewoon keihard en onophoudelijk te schreeuwen als ze haar zin niet krijgt en de tijd drong.

Dus liep ze even later in haar Engelse schooluniform het schoolplein op, oranje pruik op de kop en 'Holland! Holland' roepend. De andere vijfjarigen en hun moeders keken ons verbijsterd aan. Ik besefte dat die pruik zojuist onze kansen op volledige integratie teniet had gedaan.

Het strenge schoolhoofd miss Dyer wierp verwijtende blikken in mijn richting.

Kijk, las ik in haar ogen, dat is dus zo'n buitenlandse correspondent die ons in zijn politiek correcte krantje aan de overkant afschildert als chauvinistische Engelse varkens. En moet je nou zijn dochter zien.

Die stond haar vriendinnetje Josephine uit te leggen dat Nederland straks Engeland finaal in de pan ging hakken.

Het leek mij het verstandigst mij snel uit de voeten te maken.

De woensdagochtend na de dinsdagavond ervoor.

'Hannah vandaag de pruik niet op?', vroeg miss Dyer. En ze glimlachte die hele charmante maar o zo gemene glimlach waarmee Engelse vrouwen je laten weten dat je een sukkel bent.

Bert Wagendorp

Meer over