'Hamas geeft het bevel voor de beschietingen'

'Ali' ziet zichzelf als een vrijheidsstrijder. In opdracht van Hamas vuurt hij raketten af op Israël.

VAN ONZE CORRESPONDENT ROLF BOS

GAZA STAD - 'Niemand schiet in Gaza raketten af op Israël zonder toestemming van Hamas. Zij controleren alles in de Gazastrook, dus dacht je dat ze niet op de hoogte zijn als wij onze installaties opbouwen? Sterker, wij krijgen orders van bovenaf.'

Ali (niet zijn echte naam) is lid van de Al Qassambrigade, een van de militante islamitische groeperingen die momenteel raketten afvuren op het zuiden van Israël.

Ali (35) is een wat nerveus ogende man. We spreken hem in een van de vluchtelingenkampen nabij Gaza Stad. Leren jasje, het gebedssnoer gaat onafgebroken door zijn handen. Als 23-jarige werd hij gerekruteerd door officieren van de Al Qassambrigade. 'Dat gebeurt in de moskeeën, op plekken waar veel jongemannen bijeenkomen.' Daarna volgt een training van een maand of drie, waar vooral aan 'fitness' en wapenkennis wordt gewerkt. 'We leren omgaan met pistool, kalasjnikov en raketwerper. We worden modelsoldaten.'

Ali kreeg in die tijd een paar honderd dollar per maand. Sinds kort krijgt hij elke vier weken tussen de 300 en 400 dollar toegestopt. 'Dat geld komt van Hamas', zegt hij. Als wij zeggen dat Hamas beweert niet verantwoordelijk te zijn voor de recente toename in aanvallen op Israël, moet hij grijnzen. 'Hamas controleert alles in Gaza. Als zij willen dat wij stoppen, dan stoppen wij. Zo simpel is dat.'

Ali legt uit dat de leden van de Al Qassambrigade 's avonds 'standbydiensten' draaien. 'Als er een bevel komt raketten af te schieten, dan gaan we naar plekken dicht bij de grens met Israël. Vandaar schieten we projectielen af.' Erg gericht gaat dat niet, geeft hij toe. Dat ook vrouwen en kinderen geraakt kunnen worden, deert hem niet. 'Israël doodt ook Palestijnse baby's. Elke Israëliër is dus een legitiem doelwit, elke Israëliër heeft soldaten in de familie of is het zelf geweest.'

Het liefst zou hij, zegt hij, Israëlische soldaten treffen, 'maar dat is moeilijk. Ze zijn goed beschermd achter hun muren.' Geheimzinnig: 'Maar we werken eraan om ze beter te kunnen treffen.' Zelfmoordacties wijst hij niet af, maar: 'We komen niet langer voorbij de hekwerken die Israël rond Gaza heeft gebouwd.'

De meeste raketten die Ali afschiet vanaf zijn driepoot zijn door hem zelf in elkaar geknutselde projectielen. Ze worden met een timer afgevuurd, zodat de leden van de brigade uit de buurt zijn van de installatie als de Israëlische luchtmacht vergeldingsaanvallen uitvoert. Op die momenten vallen de meeste doden aan Palestijnse kant. Ali ontsnapte zelf een paar maal nipt aan de dood.

Bij een actie in 2007 werd de groep van Ali door Israëlische vliegtuigen aangevallen. 'Drie van mijn medestrijders werden gedood. Ik raakte gewond aan mijn linkerbeen. Ik verwacht elk moment te sterven, elke keer als ik afscheid neem van mijn kinderen, besef ik dat het de laatste keer kan zijn.'

De strijders spreken in codes als ze op pad gaan. 'De Israëliërs hebben overal hun oren en ogen. We zeggen bijvoorbeeld dat we gaan picknicken als we raketten gaan afvuren. Tijdens nachtelijke missies worden er geen mobieltjes meegenomen. Die vergissing hebben we vroeger wel gemaakt. Israëliërs hebben toen medestrijders gedood omdat ze hun mobieltjes konden uitpeilen.'

De leden van de brigade leren veel van instructievideo's van het Amerikaanse leger, zegt Ali. Hoe ze daaraan komen, kan of wil hij niet zeggen.

Zijn familie, zegt hij, is erop tegen dat hij voor de Al Qassambrigade actief is. 'Maar ze kunnen me niet tegenhouden. Ik heb een opdracht van God zelf. Als mijn zoon besluit lid te worden, dan zal ik hem niet tegenhouden. Ook als het zijn dood betekent.'

Israël en het Westen kwalificeren Ali als terrorist (hij schrikt er immers niet voor terug om vrouwen en kinderen te doden), zelf ziet hij zich als vrijheidsstrijder. 'Mijn familie woonde tot 1948 in Ashkelon, niet ver hiervandaan. Ooit zal ik daar terugkeren. Dat is mijn grootste droom.'

Ali gelooft niet in twee staten voor twee volken: Israël en Palestina vreedzaam naast elkaar, op basis van de grenzen van 1967. 'Wij willen héél Palestina terug. De Israëliërs gaan maar terug naar Amerika of Duitsland, daar waar ze vandaan komen. Een onmogelijke droom, zegt u? Niets is onmogelijk als je in God gelooft.'

undefined

Meer over