Haags jihadmeisje niet naar Syrië door ingrijpen politie

AMSTERDAM - Twee moslims uit Den Haag van 17 en 20 jaar oud zijn door de politie opgepakt, omdat ze de 15-jarige Marokkaans-Nederlandse Imaane zouden hebben geholpen een reis naar Syrië voor te bereiden. De jongens zijn dinsdagochtend vroeg van hun bed gelicht.

Bezorgde buurtgenoten van Imaane, die in de Haagse wijk Transvaal woont, en docenten van haar vmbo-school hadden de politie ingelicht over haar radicalisering. Ze wilden voorkomen dat ze naar Syrië zou vertrekken.

Half december zijn wijkagenten van het bureau Heemstraat met haar ouders gaan praten. Volgens een ingewijde is door een 'unieke samenwerking van wijkagent, school en ouders' de reis van Imaane uiteindelijk niet doorgegaan.

Ze had wel al enkele duizenden euro's gekregen voor haar jihadreis van de jongens die nu vastzitten op verdenking van 'het onttrekken van een minderjarige aan het ouderlijk gezag'. De politie kwam het duo op het spoor, toen werd uitgezocht waar het geld voor Imaanes reis vandaan kwam.

Volgens bronnen in de Haagse Marokkaanse gemeenschap zouden de vermoedelijke ronselaars vrienden zijn van de 20-jarige bekeerling Jordi. Die maakte deel uit van de groep jongens uit Delft die begin vorig jaar naar Syrië reisde. Jordi keerde in mei terug naar Delft met het verhaal dat hij niet had gevochten, maar humanitaire hulp had verleend.

Hij heeft onlangs Delft verlaten en heeft zich in de Haagse Schilderswijk gevestigd. Daar zou hij zich weer bezighouden met 'dawa' (zieltjes winnen voor de islam). Volgens diverse bronnen in Den Haag, Zoetermeer, Delft en Gouda zijn de meeste teruggekeerden nog altijd in de ban van het extremistische gedachtengoed.

De teruggekeerden, of wellicht 'teruggestuurden', zoals een bron ze noemt, houden zich op de vlakte. Ze laten weinig los over hun verblijf in Syrië. De grote uitdaging voor de AIVD, de gemeenten en hulpverleners is uit te zoeken of en zo ja met welke opdracht ze naar Nederland zijn teruggekomen. Misschien om nieuwe strijders te ronselen, of geld in te zamelen voor jihadistische groeperingen, of - de grootste angst - op termijn een terroristisch misdrijf te begaan.

Imaane is zeker niet het enige jonge meisje dat zich intens betrokken voelt bij de strijd in Syrië. Vorig jaar maart werd een 16-jarig Koerdisch meisje uit Den Haag aangehouden op een Belgische luchthaven. Ze is nu onder de hoede van Jeugdzorg. In april reisden jonge meiden uit Den Haag, Delft en Gouda, die in het geheim islamitisch waren getrouwd met Syriëgangers, hun mannen achterna.

Half november sprak een 14-jarig meisje uit de Schilderswijk een zaal vol verontruste moeders toe. Ze bracht een boodschap over van haar vriendinnen in Syrië, vertelde dat die wilden sterven in een islamitisch land. Zelf vindt ze de verhalen over de jihad 'erg mooi', zei ze. Jonge meiden uit Amsterdam bakken taarten en doen allerlei karweitjes om de 'Syriëhelden' financieel te steunen. Ze ondertekenen hun e-mails en apps stoer met 'jihaad@hidayaa' (de jihad is het juiste, rechte pad).

In een interview met de Volkskrant vertelden Nederlandse strijders in Syrië dat de vrouwen niet vechten. 'Het zijn echtgenotes van mujahideen. Ze wonen in normale appartementen, die ze gratis hebben gekregen van de Syriërs. Ze hoeven niet te huren. Ze gaan bij andere zusters op bezoek, koken, doen het huishouden, zei hun woordvoerder Abu Fidaa, die in november is gesneuveld.

Maar door de begin januari opgelaaide strijd tussen de jihadistische groeperingen onderling, is de positie van buitenlandse vrouwen onveiliger geworden. Vorige week werd bekend dat twee Belgische vrouwen uit een kamp van moslimextremisten zijn ontvoerd. Ze waren al enkele maanden in het oorlogsgebied en verbleven bij de aan Al Qaida gelieerde groepering ISIS (Islamitische Staat in Irak en Shaam).

Een van de moeders van de Belgische vrouwen kreeg eerst een telefoontje van een onbekende met het bericht dat haar dochter was gedood. 's Avonds hoorde ze dat de vrouwen ontvoerd zijn, maar nog wel in leven zijn. Of de ze nu weer in vrijheid zijn of nog steeds gevangen zitten, weet de Belgische familie niet.

undefined

Meer over