Groot-Brittannië in de ban van Toryfobie

Islamofobie? Agorafobie? Homofobie? Nee, in Groot-Brittannië heerst nu vooral Toryfobie, in linkse kringen althans.

Patrick van IJzendoorn
Een protestbord ligt in Londen op de grond bij een dranghek na de verkiezingswinst van de conservatieven. Beeld getty
Een protestbord ligt in Londen op de grond bij een dranghek na de verkiezingswinst van de conservatieven.Beeld getty

Filosofiedocent Rebecca Roache van de Londense Royal Holloway University had een bijzonder zware en lange verkiezingsnacht. Zodra bekend was geworden dat de door haar verafschuwde conservatieven gingen winnen 'ontvriendde' ze alle individuen die in het verleden iets positief hadden beweerd over David Cameron, al was het maar een 'like'. Ze noemde de Tories 'homofoben', 'seksisten' en 'racisten'. Op Twitter uitte deze specialiste in toegepaste ethiek zich steeds vaker in vierletterwoorden. Zorgen over haar geestelijke gesteldheid waren niet onterecht.

Ze was de enige niet die donderdag 7 mei lijkt te beschouwen als een zwarte dag in de Britse geschiedenis. In Londen marcheerden zaterdag honderden mensen naar Downing Street, een protest dat onvermijdelijk uitliep op rellen. Op een monument voor vrouwen die het leven hebben gelaten tijdens de Tweede Wereldoorlog had een betoger de tekst 'Fuck Tory Scum' geklad. Tijdens een soortgelijke demonstratie in Cardiff liep Charlotte Church voorop. Gezien het aantal niet-stemmers (33%), hebben de Tories volgens deze zangeres geen échte meerderheid.

Een muurschildering in Bristol beeldt premier Cameron uit die een zuster bij de keel grijpt, als protest tegen de conservatieven. Beeld getty
Een muurschildering in Bristol beeldt premier Cameron uit die een zuster bij de keel grijpt, als protest tegen de conservatieven.Beeld getty

'Tory Tax'

Ook Matt Woodruff uit Lewes was niet onverdeeld gelukkig met het oordeel van zijn conservatieve landgenoten. Op maandag zette hij een bord bij de ingang van zijn tuincentrum in het Zuidengelse Lewes waarop stond dat conservatieve stemmers tien procent extra moesten betalen voor hun geraniums, rozen en bloembollen. UKIP-stemmers waren helemaal niet welkom bij Woodruffs Yard. Dat idee werd gekopieerd in het Oostlondense Hackney, waar First Sukpaiboon in haar café HER een 'Tory Tax' van 10 procent heft voor behoudende gasten.

Op het internet heerst eveneens Toryfobie. Zo circuleerde er de afgelopen dagen 'Een brief aan een vriend die Tory heeft gestemd'. Op een vriendschappelijke en zelfgenoegzame toon, die grensde aan morele chantage, wordt de geadresseerde ter verantwoording geroepen over zijn of haar politieke keuze. Het is een smeekbede die begint met 'You're a friend of mine. I know you're not a monster' en na een soort van samenvatting van het Labour-manifest eindigt het met 'Would you please think about not voting Tory? Would you just write down 10 ways you can see voting Tory might hurt other people?'

Stille aanhangers

Gezien het voorgaande is het niet verwonderlijk dat Britten van oudsher liever niet over zaken als politiek en godsdienst spreken. Zulke onderwerpen kunnen immers vriendschappen ondermijnen en families splijten. In het besef dat hun politieke voorkeur door sommige medeburgers wordt gezien als sociaal onacceptabel hebben tienduizenden 'stille aanhangers' van de conservatieve partij hun keuze daarom ook tot op het laatst geheimgehouden. Het doet denken aan het verhaal van een jongeman die zowel homo als conservatief was. Het eerste vertelde hij zonder moeite aan zijn ouders. Het tweede hield hij geheim.

Meer over