Groot alarm over oude huurders is inventarisatietje

Het Amsterdams Steunpunt Wonen (ASW) en de Amsterdamse afdeling van de Algemene Nederlandse Bond voor Ouderen (ANBO) zijn er, zeggen ze, 'vreselijk van geschrokken'....

BAS MESTERS

Van onze verslaggever

Bas Mesters

AMSTERDAM

De ontdekte misstand is voor de ASW aanleiding een meldpunt in te richten waartoe ouderen zich kunnen wenden als ze zich bedreigd voelen. Ook dringt de ASW aan op vergroting van de deskundigheid bij de hulpverlenende instanties, zodat deze vorm van intimidatie beter kan worden herkend.

Om de zaak publiek te maken wordt een persbericht opgesteld dat onder embargo wordt verspreid. Het dagblad Trouw acht het onverantwoord de informatie nog een dag voor de lezers geheim te houden. De krant breekt het embargo en opent pagina drie donderdag met de vette kop 'Intimidatie ouderen. Eigenaren pesten huurders om huis te kunnen verkopen'.

Donderdagmorgen neemt niemand de telefoon op bij ASW, de verspreider van de noodkreet. Bij het hoofdkantoor van de ANBO in Utrecht is wel een voorlichter bereikbaar. Ze zegt dat de landelijke ANBO het rapport niet kent en dat ze het onrustbarende bericht uit de krant heeft vernomen. Geschokt als ze was heeft ze meteen actie ondernomen.

Maar het rondje bellen langs de twaalf gewestelijke afdelingen levert nauwelijks vergelijkbare geluiden over intimidatie op. 'Het komt incidenteel voor, maar je kunt niet spreken van een landelijk verschijnsel', zegt de voorlichter. De ANBO ziet geen aanleiding de berichten aan een grondiger onderzoek te onderwerpen.

Tegen het middaguur is de ASW bereikbaar voor commentaar. Bedreven als de voorlichter is in het prikkelen van journalisten, meldt hij dat de Volkskrant niet de eerste is die belt. Maar even goede vrienden, natuurlijk wil hij het onderzoeksrapport even op de fax zetten. Aan slachtoffers kan hij de verslaggever niet helpen. 'We moeten ze beschermen en anoniem houden.'

De conclusies van het rapport zijn al even alarmerend als het persbericht. Alleen in Amsterdam al 210 gevallen van intimidatie in vijf jaar. Maar van de 175 door de projectgroep Intimidatie Oudere Huurders aangeschreven organisaties blijken er slechts 52 te hebben gereageerd. De helft van deze respondenten meldt bovendien het probleem niet te kennen. Daaronder de wijkbureaus van de politie en de wijkposten voor ouderen en het overgrote deel van de sociale raadslieden.

Opnieuw aan de telefoon zegt de ASW-voorlichter dat hij het ook vreemd vindt dat de politie geen enkele melding heeft gerapporteerd. 'We zijn erg geschrokken van het verschil in kennis. Het komt zelfs voor dat in een wijk de stadsdeelraad wel van de problemen op de hoogte is en de sociale advocatuur, politie en wijkposten voor ouderen niet. Ze lijken het verschijnsel niet als zodanig te herkennen', klinkt het peinzend aan de andere kant van de hoorn.

Of zou het zo zijn dat degenen die het verschijnsel wel herkennen, dat wat makkelijk doen? Dat zou een mogelijkheid kunnen zijn, erkent de voorlichter. Zoals hij ook toegeeft dat verschillende respondenten best over het zelfde geval kunnen hebben gerapporteerd, waardoor het totaal van 210 incidenten te hoog kan zijn getaxeerd.

De gemelde vormen van intimidatie blijken bij nader inzien ook voor meer interpretaties vatbaar. De meest voorkomende vorm van bedreiging is het sturen van een bericht dat de woning grondig gerenoveerd moet worden, en dat de huur daarna fors zal stijgen.

Met stip op twee staat de schandalige mededeling aan de arme oude huurder dat de huur die hij betaalt, lager is dan de nieuwe puntentelling aangeeft. En helemaal schokkend is het geval waarin de huiseigenaar de bejaarde bewoner een uitkoopsom van zeventigduizend gulden aanbiedt.

De voorlichter reageert geagiteerd op zo veel onbegrip van de verslaggever.

'U praat al net als de politie. Die zegt ook: ach meneer, zo'n vaart zal het niet lopen. Bovendien, op het persbericht staat toch dat het om een inventariserend onderzoekje gaat.'

Meer over