Griezelig mooi

Helmut Newton, de bejaarde glamourfotograaf die laatst in Hollywood zijn auto wat ongelukkig parkeerde, God hebbe zijn ziel, klaagde ooit dat zijn werk zo schaamteloos werd gekopieerd, vooral door Steven Meisel voor de Rich bitch-reclamecampagne van modehuis Versace in 2000....

Meisel, die twaalf jaar geleden doorbrak met Madonna's spraakmakende boek Sex, schoot in de zomer van 2000 de Versace campagne in twee nouveau riche-huizen in Beverly Hills, met twee blonde topmodellen en een boel protserige kleren van het Italiaanse modemerk dat het toch al nooit zo op straatmode en grunge had; hoe meer goud en glitter, hoe beter, aldus Versace. Nu is het niet de gewoonte om van elke reclamecampagne een museumtentoonstelling of een chic boek te maken, maar de manier waarop Meisel schoonheid, overdaad, wansmaak en ironie in sessie samenbracht, is prachtig. Moet je medelijden hebben met de blondines? Of zijn de dames supersterk? Is hun nepklassieke inrichting lelijk of zouden we diep in ons hart allemaal zo'n protserig interieur willen? Zijn die witte poedels griezelig of juist sereen? De grens tussen goeie en slechte smaak was dankzij Meisels Versace-foto's nog nooit zo onduidelijk, en dat rechtvaardigt het voortbestaan van de serie, en de herdruk van de catalogus van een tentoonstelling uit 2001. Ook al zijn de betreffende kleren al vier jaar uit de winkel verdwenen, en waarschijnlijk ook uit de garderobes van Versace-draagsters. Mode mag dan vergankelijk zijn, de foto's blijven fascinerend ongemakkelijk en mooi.

Meer over