Grenzen verkend bij Cross-linx

Het is de bedoeling van Cross-linx, een evenement waar muzikale dwarsverbanden worden onderzocht, om jonge mensen de concertzaal in te krijgen door grenzen van de hedendaagse klassieke muziek te verkennen....

Jaco Mijnheer

Van Binsbergen, tevens componiste en bandleider van ondermeer Corrie en de (Grote) Brokken en Links, behoort zelf ook tot de categorie 'moeilijk plaatsbare muzikanten', die ze bij elkaar zocht voor deze avond. In haar virtuoze spel en composities verenigt ze de complexiteit van de hedendaagse klassieke muziek met de ruigheid van de rock en een jazzy swing, zo bleek opnieuw uit de set die ze vrijdag speelde met het Nederlands Blazers Ensemble, dat ook gespecialiseerd is in cross-overs.

Energiek leidde Van Binsbergen de blazers door nieuwe stukken en bewerkingen als de collage Always Change a Winning Team, de swingende chaconne (verse) Broccoli en het beeldende Ordinary Schoolday ('geschiedenis-liefdesbriefje-gymnastiek'). Dat daarbij de bigband-achtige stukken beter uit de verf kwamen dan de wat subtielere, had te maken met de volgorde van de verschillende optredens.

Het publiek was op dat moment nog onder invloed van een betoverend optreden in de kleine zaal, waarbij zanger Mola Sylla, cellist Ernst Reijseger en slagwerker Alan Purves de meest verfijnde gerechten hadden opgediend. Breekbare ritmische puzzels, West-Afrikaanse modale zang en, met de cello over de knie, de erfenis van Jaco Pastorius.

Maar in het algemeen pakte het heen-en-weer tussen de twee zalen van Vredenburg, met bescheiden video-installaties en kleine optredens in de foyers, goed uit. Hoe dat had gemoeten als Cross-linx drukker bezocht was geweest is de vraag: in de grote zaal gaan wel vijf keer zoveel mensen als in de kleine.

Het bal was geopend door het groen en paars belichte Radio Symfonie Orkest, met Varèses Déserts (meer dan ooit klonken de elektronische gedeelten als Hendrix, of Sonic Youth) en Ravels Boléro, die van dirigent Pascal Rophé een mooi strakke uitvoering kreeg.

Daarna speelden onder andere claveciniste Goska Isphording in Jacob ter Veldhuis' fraaie multimediastuk De Zuchten van Rameau en het Asko Ensemble in filmmuziek van David Dramm (knap getimed bij een video-opname van een autistische vrouw door David Lammers) én in een gezamenlijk optreden met de Engelse band Human Chain van composer-performer Django Bates, dat soms tot Zappaëske hoogten reikte.

Hoewel de programmering van Cross-linx in samenstelling en omvang wat willekeurig aandeed, waren alle onderdelen van hoge kwaliteit: een geslaagde kennismaking dus voor een gemengd publiek met een opengebroken muziekpraktijk, waarin het woord cross-over binnen afzienbare tijd zijn betekenis zou kunnen verliezen.

Meer over