Grammetjes

WAT IK tegenwoordig mis, is de kans om een beetje verontwaardigd te zijn. En om dan een klein beetje gelijk te krijgen....

Neem zoiets luttels als het correcte gewicht van een pak zelfrijzend bakmeel. Om er zeker van te zijn dat ik me thuis niet vergist had, nam ik een paar pakken meel uit de schappen van Albert Heijn en woog ze ter plekke op de weegschaal van de groente-afdeling. In plaats van de vijfhonderd gram die ze zouden moeten bevatten, woog het ene pak vierhonderdzesenzeventig en het andere vierhonderdtachtig. Zie je wel. Daarom was m'n pak bakmeel verleden week zo snel op!

Maar tot wie kun je je wenden om zoveel gram verschil te halen? De medewerker bij AH die ik op het gewichtsverschil aansprak, keek me slechts verbaasd aan en beweerde dat het wat merkwaardig was.

Maar alles wordt gecomputeriseerd in de winkel gebracht, dus wat heb je er aan om te klagen?

De volgende keer dat ik in een supermarkt kwam, pakte ik een aanbieding in varkenslapjes op. Het pak lekte en ik had vieze, volgesapte handen. Ik zocht weer een medewerkster uit om op allerlei lekkende vleespakken te wijzen, omdat je met die natte handen allerlei andere artikelen besmet, waar of niet? Alles wat je aanraakt is misschien vergeven van de salmonella of de e-coli!

Maar de medewerkster zei slechts: 'Ja mevrouw, maar zo krijgen we het vlees nou eenmaal aangeleverd.' De mensen die meeluisterden keken meewarig, alsof ze me een zeurkous met dikke voeten vonden. Niks aan te doen dus, maar er zijn tegenwoordig zo heel veel dingen waar niks aan te doen valt. Als je ze optelt kom je met gemak op twintig verzakkende dijken, honderdduizend kapotte straatlichten en duizend geseponeerde strafzaken. Zo wordt de maatschappij nu eenmaal aangeleverd, en het kleine gelijk zit niet bij de verpakking. Stom, hoor.

Meer over