Graantje meepikken van de onvrede

Cabaret

Merijn Henfling

Den Bosch In een felglimmend pak komt André Manuel de bühne op, met een lach van oor tot oor. Hier staat Jan Kwakman uit Volendam, 'de nieuwe leider van het land'. Een nogal reactionair mannetje dat met zijn volksbeweging SVP (Soort van Pim) de oud-Hollandse gezelligheid weer terug wil brengen. Als Kwakman fulmineert Manuel over iedereen die afwijkt en niet mee wil doen. Hij keert zich tegen moslims, christenen, homo's ('terug naar hun eigen land!').


Manuel is nooit een man van nuance geweest, en ook zijn Leve de man van de SVP kent weinig grijstinten. Waar eerdere voorstellingen door zijn harde maatschappijkritiek soms naargeestig zwart werden, heeft zijn commentaar hier een blijmoedig tintje, door de liedjes tussendoor, maar vooral door de verschrikkelijke overdrijvingen en de onhebbelijke trekjes van de leider zelf.


Kwakman wil Nederland vooruit helpen. 'Er is veel onvrede, en daar willen we graag een graantje van mee plukken.' Hier is geen gewone rechtse populist aan het woord, maar een man die zelf ook graag zijn steentje bijdraagt aan de onvrede.


Natuurlijk levert Manuel met dit schrikbeeld stevige kritiek over de opkomst van de populisten en de rechtse politieke wind, maar gevaarlijk wordt zijn leider niet. Daarvoor is zijn karakter domweg te karikaturaal.


Hoewel het idee om ruim anderhalf uur lang consequent één karakter te spelen prijzenswaardig is, wreekt zich deze opzet zich in het laatste half uur. Dan heeft deze nare Kwakman zijn zegje wel gedaan, en is het vooral meer van hetzelfde.


Meer over