Graag meer comfort op lange treinreis

De NS maakt geen onderscheid tussen de forens en de intercity-reiziger. Zo heb ik enkele weken geleden sinds lange tijd weer eens met de trein gereisd van Groningen naar Utrecht. Als echte treinliefhebber en roker was voor mij de lol er af toen een algeheel rookverbod werd ingevoerd, want wat was er heerlijker dan onder het genot van een sigaar en een kop koffie te genieten van het landschap dat aan je voorbijtrok; hoewel dat laatste tegenvalt in Nederland.

De reis was een kwelling. De trein was een dubbeldekker, die je op forensentrajecten (korte afstanden) zou verwachten. De reis begon om vier uur, toen het al helemaal donker was. Aan de dubbeldekker ontbreekt elk comfort dat je op de langere afstanden zou verwachten. De verlichting was hard en spiegelde in de schuin naar binnen staande ramen, zodat overal waar je keek je steeds tegen dat nare licht zat aan te kijken. Er was geen individuele verlichting boven de reizigersstoelen, zodat er niets te lezen viel. Ook geen minibar, waardoor een rit naar Rotterdam of Den Haag kans geeft op uitdroging. Op de bovenetage van de dubbeldekker voel je je helemaal opgesloten in een kippenhok.

De medereizigers bestonden uit halve autisten, die met hun vingers voortdurend over een schermpje wreven, en een persoon die bij het telefoneren ook met zijn stem de afstand tracht-te te overbruggen. Door de klei-ne compartimenten weerkaatste dit van alle kanten.

De reis sleepte zich voort. Ik telde de minuten af. Dit was eens maar nooit weer.

In het buitenland maken de spoorwegen wel onderscheid tussen het forensenverkeer - veel staanplaatsen, veel deuren en weinig comfort om zoveel mogelijk reizigers snel te kunnen vervoeren - en de grote lijnen met comfort en reisplezier. Merkwaardig genoeg zet de NS tegenwoordig de slangenkoppen in als stoptrein, terwijl die treinen wèl enig comfort bieden. De drukte kan geen reden zijn voor het inzetten van die dubbeldekker, want de trein was maar voor de helft gevuld.

De NS ziet de reizigers blijkbaar als pakketten die vervoerd moeten worden. Graag wat meer empathie met de intercity-reiziger.

André Doorlag, Groningen

undefined

Meer over