Goed is lekker

Magazinelezers proeven en keuren. Deze week: duurzame tonijn in blik van Fishes...

Tonijn is een bedreigde vissoort, dat is er zo langzamerhand wel in geramd door Greenpeace. Het is waar: de meeste tonijnsoorten zijn overbevist, een stel wordt zelfs met uitsterven bedreigd. Maar er zijn een paar soorten waarvoor dat niet of in mindere mate geldt. Die gaan in blik.

Grote fabrikanten (Deepblue, Princes, John West) gebruiken meestal skipjack, een kleine soort die in alle wereldzeeën zwemt en van de Goede Viswijzer de kleur oranje krijgt, niet groen, maar ook geen rood. Op de blikjes staat een logootje dat de vangst ‘dolfijnvriendelijk’ is geschied, maar dat is overbodig. Bij de jacht op skipjack was de bijvangst van dolfijn nooit een probleem. Het is zoiets als op je auto zetten dat hij gentech-vrij rijdt.

Fishes blikt albacore in, ook wel witte tonijn genoemd. Dat is een joekel van een vis die wordt gevangen in de Stille Oceaan, waar er volgens rapporten nog genoeg zijn. De Fishes-vissers gebruiken geen kilometerslange lijnen of enorme drijfnetten, waarin behalve tonijn van alles en nog wat blijft hangen, maar een hengel om de vissen een voor een uit de zee te halen. Fishes is de enige bliktonijn die het Marine Stewardship Council (MSC) duurzaamheidskeurmerk heeft. Prachtig. Maar hoe smaakt duurzaam? De reacties zijn redelijk positief. Constance Fellinger uit Amersfoort en Koos Keus roemen de ‘zachte’ smaak van Fishes. Bij Wim Klein Nagelvoort komt er geen andere meer in. Corien Pels Rijcken vindt Fishes ook wel lekker, maar valt over de prijs, die een euro of meer boven de andere merken ligt. Alleen Ans de Jonge was niet enthousiast. ‘Bleke kledder.’

In het Proeflab draaien we blikken open van de marktleiders John West, Deepblue en Princes. Er komen grijsroze brokken vis uit met papperig en slap visvlees dat naar blik ruikt en zurig smaakt. Het is wat het lijkt: kattenvoer (en zelfs die haalt zijn neus ervoor op).

We zetten de tonijn van Fishes ernaast. Die ziet er goed uit: een ronde moot vis met de kleur van roze grenenhout. Het vlees is stevig, de smaak zacht en vissig. Toptonijn. Weg met de rest. Fijn dat de wereld weer overzichtelijk is: de duurzaamste is de lekkerste.

Maar we juichen te vroeg, want op de valreep krijgen we van Margriet van Uitert een vrolijk geel-rood blik van het Spaanse merk Ortiz toegespeeld, dat ze verkoopt in haar winkel (Olio) in Zutphen. Ook albacore-toijn (Bonito del Norte), ook met de hengel gevangen, maar zonder MSC-keurmerk. ‘Voller en malser’ dan Fishes, beweert Margriet. We proeven: ze heeft gelijk. Zucht. Is de wereld weer onoverzichtelijk.

Meer over