God

Ik was 13 en twijfelde. En soms was ik bang. 's Avonds in mijn bed keek ik tot diep in de nok van mijn zolderkamer, mijn blik doorboorde het hout....

Soms ging ik dan maar bidden, de liefde van God zou een geruststelling zijn. Als hij tenminste bestond.

In vampiers geloofde ik sowieso niet. Toch vouwde ik weleens een kruisje van een losgescheurde pagina uit mijn dagboek, voor de zekerheid.

Na een klamme nacht, waarin diabolische schaduwen me het hoofd op hol hadden gebracht, nam ik een besluit. Ik ging een kruisje kopen, een echt kruisje. Voor het geval dat.

In het nuchtere daglicht van de sieradenwinkel twijfelde ik weer.

Wat als iemand me zag? En wat nou God, hoezo God? Ik geloofde helemaal niet in God. Maar ik ontdekte dat zo'n christelijk symbool, met kettinkje en al, niet duurder was dan 2 euro 95. Dat had ik er wel voor over: 2 euro 95 was niet zo'n groot offer voor de Heer. Ik zag het als een investering en bedacht cynisch dat ik het wel terug zou krijgen van meneer God - als hij bestond en mijn initiatief waardeerde.

Met mijn aankoop discreet verborgen in de zak van mijn spijkerbroek, stapte ik de wereld weer in, even langs de V & D om een shirtje te passen.

Op het sleutelplankje in de kleedkamer lag 2 euro 95.

Meer over