'Glijdende projecten' en 'creatief vandalisme'

Ook in het Amsterdamse W139 ben je niet na één bezoek klaar. Eigenlijk is het de bedoeling dat je twee of vier keer terugkomt, omdat de tentoonstelling om de maand opnieuw wordt ingedeeld....

At least begin to make an end. Strip, Revert and Dewind, zo heet de eerste tentoonstelling van de nieuwe directeur van W139, Ann Demeester (Brugge, 1975). Demeester, die al diverse tentoonstellingen in België en Duitsland op haar naam heeft staan en Jan Hoet haar mentor mag noemen, volgde in september Jean Bernard Koeman op.

Demeester speelt met haar expositie in op de verbouwing die het voormalige kraakpand aan de Warmoesstraat volgend jaar staat te wachten. De kunstenaars van Strip, Revert and Dewind refereren in hun werk naar destructie en demontage, en passen elke maand 'creatief vandalisme' toe op de tentoonstellingsruimte. Het heeft tot gevolg dat de kunstwerken in de voorzaal - het beste deel van de expositie - een inhoudelijke inleiding vormen op wat in de achterzaal is te zien.

Zo staan voorin twee monitoren waarop Buster Keaton en Laurel & Hardy bordkartonnen huizen bouwen en demonteren, en hangen er prachtige foto's van instortende gebouwen van de Amerikaanse firma Protec, terwijl dit in de achterzaal wordt vertaald naar de praktijk. Hier is het een rommeltje van performance-requisieten. Kunstenaars repareren en perfectioneren er hun werk.

'Erg belangrijk' vindt Demeester dit soort procesmatige tentoonstellingen, ofwel: 'glijdende projecten'. 'Het totaalbeeld van de tentoonstelling is hier nooit helemaal af', zegt ze. Het is afwachten of deze aanpak bij andere tentoonstellingen hetzelfde effect tot gevolg heeft, maar hier werkt het. De bezoeker heeft tenminste zin om over een maand nog eens terug te komen.

Meer over