Glazen ogen door kijken naar andere gamers

Alles is relatief, zeker in de opvoeding van kinderen. Vroeger zei vader streng: niet meer dan twee uur tv per dag! Televisie was immers een beerput van plat vertier - Toppop Yeah! - vergeleken met de alternatieven: een boek lezen of buiten spelen.

Arnout Brouwers
Een jongen speelt in zijn slaapkamer op de spelcomputer. Beeld ANP
Een jongen speelt in zijn slaapkamer op de spelcomputer.Beeld ANP

Nu leven we in een wereld waarin 11-jarige jongetjes, als ze even zelf niet gamen, zich glazen ogen kijken naar YouTube-filmpjes waarin ándere jongetjes ouden van dagen van de sokken rijden (in het spel Grand Theft Auto) of een topvoetbalwedstrijd naspelen op de computer (FIFA 16). Elk kind weggezogen in zijn eigen zwarte gat. In de wanhopige strijd hun kinderen nog iets bij te brengen, grijpen ouders dan maar naar het ultieme wapen: 'Jongen, ga in vredesnaam televisie kijken, daar steek je misschien nog wat van op!' Duh. Ouders zijn zó niet van deze wereld.

Meer over