Gisteren

Het regent pijpenstelen...

Echt zo'n dag voor een nat ochtendblad in de brievenbus, met Balkenende op de voorpagina. Zit op een zonovergoten terras een biertje te drinken. Krant scheurt meteen, of scheuren - het is meer zachtjes uit elkaar vallen wat hij doet.

Echt zo'n dag om de voordeur achter je dicht te trekken en ineens zonder sleutels en geld te staan. Liggen binnen op tafel. Nog een geluk dat je je paraplu bij je hebt.

Echt zo'n dag ook om voor je de deur achter je dichttrekt nog even snel de katten te voeren en je vingers open te halen aan het deksel van een blikje Whiskas. Het lipje laat los en met een mes ram je het blik open. Daarbij schiet je door.

Bloed.

Echt zo'n dag om na enkele stappen al te weten dat je de verkeerde schoenen aanhebt. Natte voeten. Maar dat is nog niets vergeleken bij wat even later gebeurt als je bij het zebrapad op groen licht staat te wachten.

Een vrachtwagen rijdt door een diepe plas water.

Bruin en schuimend, die fontein.

Echt zo'n dag waarop je te laat op het idee komt om aan het gevaar van dat soort plassen voor de wandelaar te denken. Kletsnat ga je verder, nu ook met de verkeerde jas aan.

Echt zo'n dag.

Echt zo'n dag ook waarop je aan oude, verregende vakanties denkt, en aan in plastic pakken gehulde kampeerders met een rol wc-papier op weg naar het washok van de camping. Zo'n dag ook dat je aan je komende vakantie denkt, aan alles wat er mis kan gaan, de regen die nog vallen moet.

Echt zo'n dag om te klagen over het weer, terwijl de warmte van de vorige dagen nog voelbaar is.

Echt zo'n dag om in een winkel tegen een oude bekende aan te lopen die je liever niet had ontmoet.

Echt zo'n dag om zodra de regen even wijkt in het eerste het beste etablissement je paraplu te vergeten, waarna het onmiddellijk weer keihard gaat plenzen.

Echt zo'n dag die overal tussenin hangt, er eigenlijk niet bijhoort, maar toch het uiterste van je vergt. Je bent al moe voor de aangekondigde opklaringen in beeld zijn.

Echt zo'n dag.

Geen verloren dag, geen slechte dag, geen dag om kut tegen te zeggen, maar een dag tussen de bedrijven door, een dag als een spiegel; wat zie je jezelf naar de zomer snakken, of op zijn minst naar de volgende mooie dag of de volgende wedstrijd in Korea en Japan.

Zo'n dag.

Een dag om eens goed te kijken naar mensen die op sandalen lopen. Een dag om in de file te staan, of in een volgepakte bus, temidden van dampende regenjassen. Een dag om na de lunch in bed door te brengen, naar de bioscoop te gaan, thee te drinken met je moeder. Een dag om aan Kees Driehuis te denken, of aan Herman Brood, al bijna een jaar dood.

Echt zo'n dag.

Meer over