Gielen volgt in gure kou de sporen van Tessema

Hij is een zachte man, voor het gehoor zelfs een hele zachte, maar als atleet is hij bijzonder geschikt voor de harde parkoersen....

JOHN VOLKERS

Van onze verslaggever

John Volkers

EGMOND

In de voetsporen van de Ethiopische asielzoeker Getaneh Tessema roffelde Gielen naar de tweede plaats in de 23ste editie van hèt pronkstuk van Le Champion. Organisator Lansbergen lag met griep in bed, maar zou het warm hebben gekregen van de bijzondere dag van de hovenier uit Belfeld die zich met Dirks (vijfde) en Van Vlaanderen (zevende) tussen het Afrikaanse geweld wist te wurmen.

De Kenianen, de heersers van '92 en '94, werden verwacht aan de boorden van de Noordzee, maar daar kwam door de extreme koude weinig van terecht. De gevoelstemperatuur lag door de striemende wind diep onder nul en dat was zeker dertig graden lager dan Masya, vorige maand nog winnaar van Hawaii, en Masai de laatste weken gewend waren geweest.

Benson Masya, vorig seizoen de snelste van de wereld (1.00.02) op de halve marathon-afstand en al sinds juli niet meer verslagen, werd bevangen door de kou slechts achttiende. Zijn hoog ingeschaalde landgenoot Andrew Masai haalde maar juist de top-10.

Het was dat de Oostafrikanen al op zaterdag waren aangereisd, anders waren ze waarschijnlijk niet eens aangetroffen op de boulevard. Egmond aan Zee was door de invallende dooi en ijzel nauwelijks bereikbaar. Een slordige tweeduizend prestatielopers lieten daarom ook verstek gaan. De teller stond stil op 5683 en dat aantal stak tamelijk schril af bij de getallen die sinds 1987 werden geregistreerd.

Het deed de routiniers terugdenken aan 1979. Dat jaar won Gerard Tebroke de toen nog als prestatieloop te boek staande halve in 1.15.50. Langzamer werd nimmer gelopen. In dat jaar ijzelde het nog pittiger dan gisteren. De wegsmeltende sneeuw deed ook herinneren aan 1985, de laatste keer dat het decor van poedersuiker was voorzien. Wijlen Peter Rusman won toen in 1.10.21.

Marco Gielen behoort met zijn 24 jaren bepaald nog niet tot de ervaren colonne. De gewezen baanatleet, sinds '89 houder van het nationale juniorenrecord op de 10 kilometer (29.50,05), was pas voor de derde keer aanwezig in Egmond. Met mathematische overtuiging kon hij de cijfers zo uit de mouw schudden. 'In 1992 werd ik dertigste in 1.07.25. Vorig jaar werd ik zestiende in 1.07.21. Maar toen was het bij hoog water ploeteren langs het strand.'

Gisteren was het laag water. Het strand lag er behoorlijk hard bij en er lagen genoeg stabiele routes voor het uitkiezen. De wind stond de laatste zeven kilometer, van Castricum aan Zee, in de rug. Gielen snelde onder die omstandigheden naar een door hem nog niet verwezenlijkte 1.04.13. Zijn beste tijd stond op 1.05.21, van het WK op de 21,1 kilometer in Brussel.

Gielen profiteerde van de strekking die hij in zijn pas kon leggen. Tessema, met een nog iets betere neus voor het juiste spoor, kon na 17 kilometer zijn pas nog iets verlengen. Dat betekende de beslissing. René Godlieb, die bij Castricum als eerste het strand opdraaide, liep zich kapot op de gestrekte draf van de opponenten.

Godlieb, op zijn Amsterdams: 'Ik baal. Ik had veel verder voorin horen te zitten. In het duin, met al dat glibberen, was ik de man die het tempo aangaf. Ik voelde me heel sterk, maar op het strand kon ik het niet bijhouden. Die Afrikanen kunnen een veel grotere pas draaien dan ik. Dat was funest voor mijn kansen. Shit.'

De kopgroep van vijf werd op het brede strand snel tot drie uitgedund. Naast Godlieb kon Tekeye Gebreselassie, de broer van de wereldrecordhouder, het niet bijhouden. De andere Ethiopiër, Tessema, bepaalde het tempo voor Gielen en de Marokkaan Guermali. In de slotfase kon Tessema weglopen.

Gielen kon net als Guermali niet antwoorden. 'Eerlijk gezegd kwam ik wel een beetje achter mijn adem. En die Tessema liep zo gemakkelijk. Dat was toch echt de man van de dag.'

Gielen kon het met een brede glimlach zeggen. Hij maakte na voorbijgaan van de meet zelfs een frivool sprongetje, zo blij was hij met de tweede plaats. Zijn vorm deed denken aan de dag dat hij kort achter de Marokkaan Skah in de kop van de Zeven-Heuvelenloop kon meedoen.

Gielen heeft na de laatste ervaringen gekozen voor de wegatletiek. Daartoe heeft hij gebroken met trainer Van Nisselroy. Die zag voor hem toch meer toekomst op de baan. 'Maar ik zie het andersom.'

Gielen wordt sinds twee maanden begeleid door de ex-bondscoach van de lange-afstanders, De Vugt. Die ziet grote mogelijkheden voor zijn pupil, al zal daartoe wel zijn trainingsomvang moeten toenemen. Nu ligt die op 150 kilometer per week. Het zal naar de plus-200 moeten om mee te tellen.

In dat geval kan Gielen een behoorlijk marathondebuut maken. Hij heeft al één keer anoniem de afstand gelopen en kwam toen aan 'iets van 2.16'. In Rotterdam zal de Limburger in april 'hazen'. 'Maar misschien loop ik wel door als het lekker gaat.' Gielens doel heet de Olympische marathon van Atlanta. Die zal zeer broeierig worden. In dat kader liet Gielen weten dat harde wedstrijden en zware parkoersen hem goed liggen.

Bij de vrouwen kon de Keniaanse Tegla Loroupe haar recordprestatie van vorig jaar (1.10.41) niet benaderen. Het spillebeentje kwam tot 1.11.58. Haar nichtje Joyce Chepchumba kon lang mee in het hoge tempo.

Meer over