GIDS DOOR BLUE NOTE 2

De Hardboppers..

Een van de belangrijkste musici is de tenorsaxofonist Hank Mobley. Hijmag dan minder beroemd en uitgesproken zijn dan collega`s Dexter Gordon ofSonny Rollins, hij heeft met zijn continue kwaliteit en gepassioneerde spelhet geluid van Blue Note mede bepaald. Mobley is sideman op tientallenopnamen en heeft onder zijn eigen naam vrijwel geen slechte platen gemaakt.Behalve dan Reach Out!, waarop een topbezetting volledig onthand klinkt incommerciële slappe deuntjes.

Een van zijn beste is Hi Voltage. Alles klopt op deze plaat: Mobleyspakkende stukken, het hechte samenspel van de band van vaste BlueNote-musici en de uitgebalanceerde solo`s. Hierop speelt ook dealtsaxofonist Jackie McLean mee, onmiddellijk herkenbaar aan zijn iets tehoge geluid en de geniale binnenkomers van zijn felle solo`s. Zijn eigenplaat Consequence is opgenomen in 1965, pas veertien jaar later uitgebrachten nu voor het eerst op cd. Misschien omdat het voor McLeans doen nogal eenrechttoe rechtaan opname was in een tijd dat hij ook al meer open, modalemuziek maakte. Niettemin is het een van zijn betere platen, met trompettistLee Morgan, nog zo`n Blue Note-held, in topvorm.

Baritonsaxofonisten zijn altijd zeldzaam geweest, zeker in de hardbop.Vlak voor hij op 36-jarige leeftijd stierf, maakte Leo Parker een stomendeplaat met onbekende musici. Het vederlichte spel van Gerry Mulligan wordtdoor velen als de standaard voor bariton beschouwd, Parker klinkt juistlekker diep, ruig en vuig.

Tenorsaxofonist Booker Ervin was een topper in de band van bassistCharles Mingus, vooral op diens monumentale plaat Ah Um. Een verrassing isTex Book Tenor, waarop zijn van emotie doortrokken toon mooier te horen isdan ooit.

Meer over