Gezocht: kasteelheer met volle vriezer

Het liep storm op de informatieavond over de vacature van kasteelbeheerder. De directeur waarschuwt: 'Het is hier eenzaam.'

VAN ONZE VERSLAGGEVER PETER DE GRAAF

POEDEROIJEN - Slot Loevestein heeft een vacature voor kasteelbeheerder, en dat heeft directeur Ien Stijns geweten. Haar telefoon stond de afgelopen weken roodgloeiend, haar mail- en voicemailbox stroomden over. Dus organiseerde ze maandagavond een bijeenkomst op het beroemde kasteel waarop ze in één keer alle vragen kon beantwoorden.

Het liep storm: ruim 250 mensen - van jong tot oud, van creatief-hip tot zakenman - passeerden de slotgracht. 'We zoeken geen avonturiers, maar mensen die van aanpakken weten', vertelt Stijns in de oude ridderzaal. Ze somt vooral de nadelen op van het leven als kasteelheer of kasteelvrouw, in een poging de romantiek van de vacature weg te nemen. Het is een eenzaam bestaan: het eerste huis in de buurt is 5 kilometer weg, de eerste winkel 8 kilometer.

Het is hard werken: je moet een bed and breakfast in de vesting runnen, maar 's nachts ook je bed uit als het alarm ergens in het kasteel afgaat. In de winter kun je bij hoogwater zelfs op een eiland terechtkomen, afgesloten van de buitenwereld. 'Je moet je vriezer goed gevuld hebben', zegt Stijns droog. 'Een week ben je echt niet bereikbaar, daarna beginnen we iets met een bootje en een ladder.'

De aanwezigen laten zich niet uit het veld slaan. Ze stellen praktische vragen, en kijken met dromerige blikken uit de kasteelramen. Het is misschien geen droombaan en het salaris geen vetpot (maximaal 2.729 euro). Maar het is een bijzondere baan, en dat in crisistijd.

'Het is een lang gekoesterde wens om eens ergens als beheerdersechtpaar aan de slag te gaan', zegt Anneke Haan (59) uit Almere. Jan Haan (62): 'We hebben ook al eens gesolliciteerd naar ruïne van Brederode in Santpoort.' Hij heeft een videobedrijf dat de laatste tijd 'een stuk minder gaat', zij is buitengewoon trouwambtenaar.

De ambiance van het oude kasteel, de historie spreekt hen enorm aan. 'Het lijkt me fantastisch om hier 's ochtends letterlijk de poort te openen en hem 's avonds weer te sluiten', zegt Anneke. De kasteelstichting zoekt nadrukkelijk een stel. Want als de een het ontbijt voor de b&b-gasten klaarmaakt, moet de ander misschien wel naar de zolder van het kasteel om één van de 150 rookmelders te controleren. De partner van de beheerder mag een andere baan hebben, maar die moet flexibel zijn. Kinderen zijn geen bezwaar, maar Stijns waarschuwt: 'Waar doe je ze op school? Er stopt geen bus voor de poort.'

Een 23-jarige ambtenaar is de jongste geïnteresseerde, maar vermoedelijk kansloos omdat hij alleen is. De baan lijkt hem 'onwijs gaaf, niet eentonig, zeker geen kantoorbaan'. Een koster-beheerder van een kerk in Drenthe gaat zeker solliciteren, samen met zijnvrouw: 'Het is goed om horizonten te verleggen.'

De sollicitatietermijn sluit eind deze maand. Op een bankje in de ridderzaal zitten Hans Keuren (59) en Hanna van Zetten (45) uit Gorinchem te dubben over een toekomst op het kasteel, en vooral over hun rolverdeling. Hij is loopbaancoach, zij is 'in between jobs'. Ze zijn bevriend met de vorige kasteelbeheerders, die onlangs een hotel-restaurant in Bolsward hebben overgenomen. 'Ze hebben hier 2,5 jaar gezeten', vertelt Keuren. 'Die tijd hebben ze kort samengevat: je stelt je leven in dienst van het slot.'

De eindselectie van de vorige kasteelbeheerders is gemaakt via een regionaal tv-programma: Slag om Loevestein. Zo'n procedure is ook nu niet uitgesloten. Stijns voert 'oriënterende gesprekken' met een tv-producent.

Hoe toekomstbestendig is de baan, vraagt iemand. Want Loevestein verkeert in zwaar weer sinds de subsidie met 2 ton is gekort. 'We proberen meer inkomsten te verwerven', antwoordt Stijns. 'Er zijn zelfs plannen om met een commerciële partij in zee te gaan en er een hotel van te maken, maar ik verzet me tegen een toekan boven het kasteel.'

Slot Loevestein is in de 14de eeuw maar tien jaar bewoond geweest, door ridder Dirc Loef van Horne. Daarna was het een staatsgevangenis voor politieke gevangenen, onder wie de rechtsgeleerde Hugo de Groot die wist te ontsnappen in een boekenkist. Nog weer later was het een militaire kazerne.

Belangstellenden kijken door de ramen van de beheerderswoning in de vesting: drie slaapkamers, geen tuin. Je kunt als beheerder pas op het caféterras gaan zitten als de bezoekers zijn vertrokken en de poort is gesloten. Even gezellig uitgaan is er ook niet bij. De nieuwe bewoner mag alleen van Loevestein af in overleg met een collega-beheerder die in een naburig dorp woont. Stijns: 'Het is een van de mooiste plekjes van Nederland, maar het is soms net een gevangenis.'

undefined

Meer over