Gezaghebber St. Maarten legt functie neer om te laag salaris

'Van bestuurders worden te grote offers gevraagd' Van onze verslaggever..

AMSTERDAM

De aanstelling in 1994 was voor een periode van zes jaar, maar de rit stokt waarschijnlijk al halverwege: gezaghebber Dennis Richardson van St. Maarten heeft aangekondigd dat hij voor het eind van dit jaar zal opstappen. Over de reden is hij opmerkelijk openhartig. Hij verdient te weinig.

'Er is geen sprake van dat ik het niet meer leuk zou vinden, zoals sommigen hier willen doen geloven. Het is nog steeds fantastisch om te doen. Maar het is simpel: de reserves zijn op.'

Volgens Richardson heeft de overstap van de functie als hoofd landelijk gebied van de provincie Noord-Holland naar St. Maarten, waar hij de opdracht kreeg het overheidsapparaat te reorganiseren, hem slechts geld gekost. In salaris duikelde hij 25 procent naar beneden tot ruim zevenduizend gulden bruto per maand. Tegelijkertijd steeg het uitgavenpatroon. Van een gezaghebber, een positie die te vergelijken is met die van een burgemeester, wordt verwacht dat hij royaal bijdraagt aan charitatieve doelen. Soms, vertelt Richardson, heeft hij schrijnende gevallen uit eigen beurs geholpen.

Er vielen meer gaten. Een zoon bleef achter in Nederland voor studie. Zijn vrouw, die in Nederland nog een fulltime baan had, kwam op het Bovenwindse eiland zonder werk te zitten. Volgens haar echtgenoot is tevergeefs gezocht naar een betrekking, waar de schijn van belangenverstrengeling kon worden vermeden. Richardson: 'We hebben de gevolgen onderschat.' Of hij op de Antillen blijft of terugkeert naar Nederland, staat nog niet vast.

De gezaghebber beklaagde zich al eerder over de schamele verdiensten. 'Het is niet uitzonderlijk dat directeuren in overheidsdienst een hoger salaris krijgen. Dat ze goed worden betaald, moet ook wel, anders kun je niemand aantrekken. Maar van bestuurders worden te grote offers gevraagd.'

Voor hem was het dan ook alleen maar logisch toen hij bij zijn aanstelling eisen begon te stellen aan zijn ambtswoning op het eiland. Dat kwam hem destijds op het eiland op hoon en spot te staan. Maar zijn reputatie won aan glans door krachtdadig optreden na de orkanen Luis en Marilyn, die in september 1995 grote delen van St. Maarten verwoestten.

Hoewel de gezaghebber herhaaldelijk schamperde op de Haagse bureaucratie die de herstelwerkzaamheden maar vertraagde, meent Richardson nu dat het eiland de gevolgen van de ramp goeddeels te boven is. Ook de financiële huishouding, aan het begin van de jaren negentig een bron van grote zorg voor Nederland, is volgens hem op orde. 'We presenteren sluitende begrotingen en hebben een systeem van budgetbewaking.'

Het karwei is nog niet af, beseft Richardson. 'Maar je kunt altijd wel een motief blijven bedenken om toch nog wat langer te blijven. Maar dat zou in ons geval financieel niet verantwoord zijn.'

Meer over