Geweldige vergezichten, maar levensgevaarlijk

De Verenigde Naties hebben de derde zondag van november uitgeroepen tot Internationale Herdenkingsdag voor Verkeersslachtoffers. Op welke wegen moeten reizigers zich schrap zetten?

1. Camino de Los Yungas (Bolivia)

De verraderlijke kronkelweg tussen de Boliviaanse hoofdstad La Paz en Coroico geldt al jaren als de gevaarlijkste weg ter wereld. Ruim zestig kilometer smalle bochten, steile afdalingen en doodsangsten langs ravijnen van soms 800 meter diepte.

In de berm van deze door Paraguayaanse krijgsgevangenen in de jaren dertig gebouwde weg, staan steeds meer herdenkingskruizen. Stille herinneringen aan plekken waar vrachtwagenchauffeurs, buspassagiers of toeristen het leven lieten.

Veelzeggend is dan ook de bijnaam die de plaatselijke bevolking aan de weg heeft gegeven: El Camino de la Muerte (De Weg van de Dood). En dat heeft weer een enorme aantrekkingskracht op mountainbikers op zoek naar de ultieme afdaling.

2. Skippers Road (Nieuw-Zeeland)

Nauwelijks veranderd sinds Chinese contractarbeiders zich halverwege de 19de eeuw met pikhouwelen en dynamiet door de harde rotssteen van Skippers Canyon werkten. Plaatselijke herders hadden namelijk goud bij de Shotover River gevonden. Een ruim 26 kilometer lange en zenuwslopende route langs de afgrond.

Zo gevaarlijk dat automobilisten deze weg slechts met een speciale vrijgeleide op mogen en autoverzekeraars in hun polissen hebben staan dat ze niet uitkeren bij een ongeluk. Toch wagen meer en meer toeristen zich aan de weg. Want wie heelhuids de rivier weet te bereiken kan er - na de opluchting - bungeejumpen of in een bootje stappen om te wildwaterraften.

3. Passo dello Stelvio (Italië)

Beruchte, maar ook mooie bergpas in de Alpen die de Italiaanse regio Lombardije verbindt met Oostenrijk. Minder gevaarlijk wellicht dan andere extreem risicovolle wegen, maar onderschat niet de 48 haarspeldbochten aan de noordkant (Prato) en 39 maal één haarspeldbocht aan de zuidkant (Bormio). Totaal ongeschikt voor mensen die snel wagenziek worden of bestuurders in auto's met weigerachtige remmen.

Wel door de makers van Top Gear, het populaire autoprogramma van de BBC, uitgeroepen tot 'de geweldigste autoroute in de wereld'. En ook wielerliefhebbers - deelnemers aan de Giro d'Italia - en amateurrenners trappen zich graag stuk op de ruim 20 kilometer lange klim met een gemiddeld stijgingspercentage van zo'n 7,7 procent.

4. Dalton Highway (Verenigde Staten)

Ook wel de Alaska Route 11 genaamd. Ooit opgericht als aanvoerlijn voor de Prudhoe Bay-olievelden bij de Noordelijke IJszee. Een bijna 670 kilometer lange weg door een lege witte vlakte. Enorme bevoorradingsvrachtwagens en metersgrote gaten in de toendrabodem zijn een constant gevaar. Evenals het feit dat slechts drie dorpen met nog geen zestig inwoners doorgaan voor 'de bewoonde wereld'.

Tel daarbij de temperaturen die dik onder het vriespunt liggen en autopech kan al snel een riskante zaak worden. Het verklaart waarom autoverhuurbedrijven hun klanten uitdrukkelijk verbieden met hun auto's op deze weg te rijden.

Maar degenen die het nabij de olievelden gelegen plaatsje Deadhorse weten te bereiken, krijgen onvergetelijke midzomernachten en poolnachten. Klein minpunt: in Deadhorse worden geen alcoholische dranken geserveerd. Dat heeft geleid tot het plaatselijke gezegde 'All that far and still no bar'.

5. Sichuan-Tibet Highway (China)

Van het Chinese Chengdu in het oosten naar de Tibetaanse hoofdstad Lhasa in het westen. Een monstertocht langs tientallen etnische volkeren, veertien bergtoppen van zeker 4.000 meter en zeker twaalf onstuimige rivieren.

Bij Xinduqiao, bijgenaamd het 'paradijs van de fotografie', hebben reizigers de keuze of ze de noordelijke route van 2.412 kilometer nemen of de iets kortere zuidelijke route van 2.149 kilometer. Beide wegen staan garant voor spectaculaire vergezichten, maar ook voor landverschuivingen, extreme kans op hoogteziekte en weersomstandigheden die variëren van tropische hitte tot bittere winterkou.

undefined

Meer over