Geroosterde bieten smaken niet

We rijden er pardoes voorbij. Levensgroot, een blikvanger van jewelste, die voormalige Nefkens-Opel showroom aan de Utrechtseweg in Amersfoort, en toch laten we hem in eerste instantie links liggen omdat hij er helemaal niet uitziet als een restaurant....

Pay-Uun Hiu

Een plattegrond aan een van de muren toont het concept in al z'n naaktheid. De ruimte is systematisch verdeeld in blokken: restaurantblokken, lobbyblokken, keukenblok, toiletblok, espressobar. Grote hangende tapijten dempen niet alleen de betonnen akoestiek,maar begrenzen ook de verschillende blokken, en maken van de grote open ruimte een modern labyrint. In de hevig blauwe toiletten draait een bandje met een minicursus Italiaans: gusto, giusto, gatto.

Misschien is een korte cursus kaartkunde in het keukenblok zinvoller, want het meisje dat ons bedient, draaft elke keer op en neer om te vragen wat er nou eigenlijk allemaal precies op het menu staat. Wat voor geitenkaas zit er bij de geroosterde bietjes? Ze verdwijnt achter het tapijt en floept er even later weer achter vandaan. 'Jonge Franse kaas.'

Wat is salmorillo-olie? Ze huppelt weer weg met haar kekke oranje huisstijljasje en hippe puntschoenen. 'Olijfolie met groene kruiden.' Aha.

We bestellen, en in recordtijd staat het meisje weer bij onze tafel met een bord geroosterde bieten en jonge Franse geitenkaas en een portie gepeperde gamba's.

De bietjes liggen heel verrassend op ouderwetse kropsla, maar geroosterd smaken ze niet. Het meisje neemt geen halve maatregelen en brengt meteen een hele biet mee. 'Kijk', zegt ze, 'dit is niet zomaar een Hollandse biet, maar een Franse. En hij wordt zo in de oven gepoft, en dan in stukjes gesneden.'

Tafelgenoot eet vervolgens de polenta met gegrilde groenten en gorgonzolasaus, omdat zijn eigen polenta-experimenten deerlijk zijn mislukt. Grootmoedig erkent hij in de kok zijn meerdere. Het mai¿smeel is een smakelijke koek geworden die goed combineert met de saus en de (iets te heftig) gegrilde aubergines. De zwaardvisrolletjesmet pijnboompitjes en rozijnen klinken echter opwindender dan ze smaken. De vis is aan de droge kant. En wat hij aan smaak heeft, gaat roemloos ten onder in het pretpakket van rozijnen en salmorillo-olie.

Eten is wellicht niet het allerbelangrijkste aspect in dit totaalconcept van ontwaken, ontspannen, bijkomen, kennismaken en nagenieten, maar je hoeft er ook niet voor weg te blijven. Oog en oor worden in elk geval aangenaam beziggehouden. Voor liefhebbers is er elke eerste en derde vrijdag van de maand een live dj. De rekening is naar verhouding nog het sterkst gepeperd (85 euro voor twee maaltijden zonder al te veel toeters en bellen), maar dat leed wordt enigszins verzacht met een aangehecht zakje Autodrop.

Meer over