Gepakt

Lubbers bedoelde een amicaal gebaar. Het werd opgevat als seksuele intimidatie...

Dat zelfs onder vrouwen geen eensgezindheid bestaat over de waardering van een Lubberiaanse aanraking, bleek uit de brievenrubriek van de Volkskrant van 29 mei. De ene vrouw schreeuwde moord en brand over het 'levenslang slachtofferschap' van de betaste. Een ander had 'als 75-jarige oude vrijster wel eens wat ongewenste intimiteiten van Lubbers willen ondervinden'. Kom daar maar eens uit.

Gelukkig is er hulp. Rondom Tien besteedde onlangs aandacht aan de affaire en liet een optocht van trainers opdraven die met cursussen als 'Flirten doe je zo' en 'Hoe word ik een bitch' mannen hun grenzen leren en vrouwen weerbaar maken.

Werkgevers hebben ingevolge de Arbeidsomstandighedenwet de verplichting een beleid te voeren ter bescherming van werknemers tegen seksuele intimidatie. Daarin passen klachtenregelingen, vertrouwenspersonen en cursussen. In de achter ons liggende jaren is de rechter veelvuldig om een oordeel gevraagd. Vaak was het einde van de arbeidsovereenkomst inzet van de juridische strijd.

In de eerste gepubliceerde uitspraken uit het midden van de jaren tachtig, lijkt de rechter nog niet al te zeer onder de indruk en wordt van het 'slachtoffer' nog enige assertiviteit verwacht. Zo meende een kantonrechter in 1984 dat het slachtoffer eerder kenbaar had moeten maken niet van schuine moppen en handtastelijkheden te zijn gediend. De gevraagde schadevergoeding werd vervolgens afgewezen.

Rond het einde van de jaren negentig waaide een andere wind. Toen werd het werkgevers zwaar aangerekend als zij geen beleid ter voorkoming van seksuele intimidatie voerden. In 1998 werd een werkgever veroordeeld tot betaling van 25 duizend gulden aan een vrouw die zich geimideerd voelde door een kus en een arm om haar schouder.

Anno 2004 lijken we weer in wat nuchterder vaarwater. De meest recent gepubliceerde uitspraak gaat over een 61-jarige werknemer die weg moest omdat hij zich schuldig zou hebben gemaakt aan ongewenst seksueel getint gedrag. Hij zou een ondergeschikte meermalen tegen haar zin hebben vastgepakt en zelfs hebben geprobeerd een hand in haar broek te steken. Dat laatste ontkende de man en het eerste bedoelde hij slechts als troost. De kantonrechter vond dat de man niet kon blijven, maar kende wel een ontslagvergoeding toe.

Zo leuk als de 75-jarige oude vrijster hoeven we al die schuine grappen, aanrakingen per ongeluk en amicale gebaren niet te vinden, maar levenslang slachtoffer? Echt niet!

Meer over