Gênante vertoning

De besluitvorming inzake het zenden van 1200 Nederlandse manschappen naar Zuid-Afghanistan valt aan de Nederlandse kiezers nauwelijks uit te leggen....

In de brief die de ministers Bot van Buitenlandse Zaken en Kamp van Defensie gisteren naar de Tweede Kamer hebben gestuurd, staat te lezen dat de regering al in december heeft 'besloten bereid te zijn deel te nemen aan ISAF'. Hoe is het dan mogelijk dat de D66-ministers Brinkhorst en Pechtold wekenlang hebben volgehouden dat zij nog niets hadden besloten en dat het slechts om een 'voornemen' ging?

En waarom heeft premier Balkenende de hele internationale gemeenschap zo lang in het onzekere gelaten? De twijfels aan het vermogen van Balkenende te anticiperen op politieke problemen zijn alleen maar toegenomen. Het is moeilijk voor te stellen dat voorgangers als Lubbers of Kok zich door twee ministers zo te kijk zouden hebben laten zetten.

Dat het kabinet nu een besluit aan de Kamer heeft voorgelegd, maakt in ieder geval aan de NAVO-partners duidelijk dat de regering haar gewicht in de schaal legt. Dat kon ook moeilijk anders, want Nederland had zich al in de zomer in principe bereid verklaard deel te nemen aan de missie (onder voorbehoud van goedkeuring door het parlement). Bovendien heeft Nederland, toen meer inzicht ontstond over de forse risico's van de missie, van de Verenigde Staten aanvullende garanties geëist én gekregen met betrekking tot de veiligheid van de Nederlandse troepen.

Toch is de duidelijkheid nog steeds niet optimaal. De regering schrijft dat zij 'na de oordeelsvorming door Uw kamer zal bezien welke gevolgen moeten worden verbonden aan dat parlementaire oordeel'. Met andere woorden: Balkenende laat in het midden of hij, zoals de VVD wil, de missie ook doorzet als die alleen de steun van de VVD, het CDA en de kleine christelijke partijen krijgt. Het CDA eiste namelijk dat voor zo'n belangrijk besluit een veel groter draagvlak in de Kamer nodig is. Dat is op zichzelf een respectabel standpunt, maar het legt wel de sleutel van de besluitvorming in handen van de Partij van de Arbeid.

De VVD, tot nu de enige betrouwbare steunpilaar van het kabinet, kan dat eigenlijk niet over haar kant laten gaan. Dat betekent dat het CDA moet inbinden.

Balkenende wil naar Uruzgan. De vraag blijft nog steeds: wie volgt?

Meer over