Gelukkig hebben we de beker nog

Het woei zaterdagavond in het Philips-stadion en het voetbal van PSV was weer eens niet om aan te zien. Voor de seizoenkaarthouders van de landskampioen is het toch al een kwelling om de thuiswedstrijden te bezoeken van de ploeg, die zijn ziel lijkt te hebben verloren....

Haal Robben weg bij PSV en je wordt afgescheept met de kleurloosheid van de braaf meehobbelende Bogelund, Lee, Park, Van der Schaaf, Vogel en Vennegoor of Hesselink. Dertien in een dozijn-voetballers, die hun technische beperkingen onmogelijk kunnen camoufleren.

Voor sprankelend voetbal moet de liefhebber dit seizoen ook niet bij de topclubs zijn. Bakken vol treurigheid worden in de meeste duels uit de eredivisie uitgestort over de verstokte aanhanger van verzorgd aanvallend voetbal. Een solo van Robben, een geniale hakbal van Van der Vaart, heel soms een schaartje uit stand van de wegkwijnende Van Persie; het zijn druppels schoonheid in een emmer vol naargeestigheid.

Gelukkig hebben we de KNVB-beker nog. Jarenlang stelde het bekertoernooi niks voor in Nederland. Voorgekookte lotingen, drie thuiswedstrijden voor Ajax 1 en Ajax 2, de topzes die later mag instromen; nee, de beker rook wel erg naar SBS, pijltjesgooien, bier tv-baas Lex Muller, die opgewekt een drol in feestverpakking verkocht.

Voor de beker moest je uiteraard in Engeland zijn, waar Arsenal en Manchester United elkaar pas na een lange weg langs kleine clubs in de halve finales ontmoeten. Waar het vanwege zijn omstreden aanhang gevreesde Millwall zomaar oprukte naar de halve eindstrijd. Of neem Duitsland, waar het Alemannia Aachen van de Nederlandse trojka Meijer, Van der Luer en Lanzaat brutaal de finale bereikte.

In Frankrijk schreef amateurclub Brive een heldenepos door bekerhouder Auxerre uit te schakelen alvorens eervol te sneuvelen tegen Paris Saint-Germain. Dat hebben we in Nederland sinds de gloriejaren van IJsselmeervogels niet meer meegemaakt. Heracles-Ajax 4-2, het zijn stoffige archiefbeelden geworden.

Tot Sparta het bekervoetbal nieuw leven inblies. S.P.A.R.T.A, vorig jaar nog ten dode opgeschreven na jarenlang wanbeleid, bedelend om een licentie en dit seizoen onder leiding van de oud-Spartanen Snoei, Jalink en Groenendijk weer een leuke club in de eerste divisie. Versloeg NEC na strafschoppenen speelde woensdagavond de leukste wedstrijd van dit seizoen tegen FC Utrecht.

Natuurlijk mocht FC Twente -NAC er een avond eerder ook zijn. Maar toch, Sparta-Utrecht appelleerde weer eens ouderwets aan de romantiek van het voetbal. De kijker waande zich in een achtbaan van opwinding en amusement, de schoonheid lag deze keer besloten in de oprechte hartstocht van de spelers.

Heerlijk toch hoe Ricky van den Bergh Sparta naar de hemel leek te schieten tijdens de verlenging, toen Broerse met een lullige goal Utrecht naar een tweede verlenging sleepte?

Ruim twee miljoen kijkers hadden Van den Bergh een golden goal gegund, nu geldt de potsierlijke silver goal en moet de verlenging worden uitgespeeld.

Afschaffen die tierelantijnen en naar Engels voorbeeld een replay invoeren, dan had Sparta tenminste een herkansing gekregen. Nu zegevierde het onrecht in de serie strafschoppen, maar eigenlijk maakte het niet uit.

De beker heeft het seizoen een beetje gered.

Meer over