Gekleurde shirts en de geur van worst

De toeschouwers mogen gillen en er is popmuziek tijdens de warming-up. Eén ding blijft in Londen hetzelfde: Roger Federer is favoriet.

LONDEN - Nog geen set heeft Roger Federer zaterdag gespeeld tijdens het olympische tennistoernooi op Wimbledon of de toeschouwers zetten al een wave in. Dat is hem niet eerder overkomen. 'Ik moest drie weken geleden een heel toernooi spelen en vier sets in de finale tegen Andy Murray voordat de wave werd ingezet', zegt hij na de wedstrijd. 'Dit is leuk.'

Federer staat bekend als een liefhebber van de tennistraditie, maar in zijn jacht op een gouden medaille moet hij zich openstellen voor een nieuwe ervaring: Wimbledon in een olympische variant. Het tennispark heeft een metamorfose ondergaan die topspelers en trouwe bezoekers meteen opvalt. Verdwenen zijn de aardbeien met slagroom en de verplichte witte tenniskleding. Weg is het geüniformeerde land- en luchtmachtpersoneel dat de toeschouwers zonder dralen hun plaats wijst en vriendelijk doch beslist de orde handhaaft. Een stuk pizza mee het Centre Court op? 'Centre Court is not a restaurant madame!', is normaal de reactie.

Nu waait een lichte geur van braadworst en fish-and-chips over het complex. De tennissers zijn gehuld in de kleuren van hun land. En de olympische vrijwilligers in paarsrode sportkleding stimuleren de toeschouwers niet om zich van hun beste kant te laten zien. De flesjes Heineken gaan open en bloot mee naar binnen.

Verdwenen is ook de rustige, donkergroene kleurstelling met subtiele reclame van sponsoren als Rolex. Sommige muren zijn beplakt met een paars behang, olympische ringen en de slogan Inspire a generation. Het scorebord is geleverd door de olympische sponsor Omega. De snelheid van de opslagen wordt niet in mijlen aangegeven, maar in kilometers per uur. En de spelers komen niet langer gezamenlijk de tennisbaan op.

Weg is ook het verwachtingsvolle geroezemoes tijdens het inspelen van de tennissers. Dat wordt overstemd door keiharde popmuziek die pas uitgaat na de toss. De commentaarhokjes onder de koninklijke loge zijn leeg, op wat brutale toeschouwers na die de kans aangrijpen eens op de krappe plek van John McEnroe en Boris Becker te zitten.

Dat de gebruikelijke etiquette niet geldt, blijkt ook bij de binnenkomst van Michelle Obama tijdens de wedstrijd van Serena Williams. Tientallen bezoekers keren de spelers massaal de rug toe. Ze richten hun telefooncamera's liever op de echtgenote van de Amerikaanse president.

Ook verdwenen: een Britse lolbroek die halverwege de wedstrijd van Federer roept: 'Come on Tim!', alsof oud-speler Henman nog kans maakt op de titel. (Gebleven: de mannelijke geinponem die een bekentenis doet: 'I love you Roger.' Reactie van een andere toeschouwer: 'I love you more Roger.')

Het is wennen aan de uitbundige sfeer, bekent Federer (rood shirt met Zwitserse vlag, witte broek). 'Het geeft een ander gevoel. Maar ik ben blij dat het anders is.'

Wat voor Federer vooral telt, is de kwaliteit van het gras. De zevenvoudig kampioen weet dat hij op zijn favoriete baansoort een unieke kans heeft om na de hoofdprijs in het dubbelspel, vier jaar geleden in Peking, ook individueel goud te veroveren.

Voor de organisatie was het gras een punt van zorg. Na Wimbledon hebben de baanverzorgers normaal gesproken een jaar de tijd om de versleten banen op orde te krijgen voor het volgende toernooi. Ditmaal hadden ze drie weken.

Toch ligt het gras er netjes bij. De kale plekken bij de achterlijn zijn weg. Ze zullen snel terugkeren, voorspelt hoofd baanverzorging Neil Stubley na de wedstrijd van Federer. 'We hebben het Internationaal Olympisch Comité beloofd dat de banen er bij het begin van het toernooi als nieuw zouden uitzien. Maar het gras is simpelweg niet sterk genoeg om lang goed te blijven.'

Gewoonlijk hebben de grassprieten aan het begin van Wimbledon wortels van 25 tot 30 centimeter diep, legt hij uit. Nu is dat 3 of 4 centimeter. Daardoor is het gras veel minder sterk. Het vergde kunst- en vliegwerk om die beperkte wortellengte te bereiken, zegt Stubley. De baanverzorgers hebben zaadjes in speciale waterbakken laten ontkiemen om tijd te winnen. Die zaadjes zijn vervolgens met een handmatig bediende roller op de beschadigde plekken ingebracht en zorgvuldig gevoed met kunstmest, water en zonlicht.

De procedure is uitgebreid getest. In 2010 en 2011 zijn de oefenbanen na Wimbledon op verschillende manieren behandeld om te zien wat het beste zou werken. 'Door de zaadjes voortijdig te laten ontkiemen hebben we ongeveer een week gewonnen', zegt Stubley. 'Zo nauw luistert het.'

Hij is tevreden over het resultaat. Dat sommige spelers klagen over gladheid, hoort erbij, meent Stubley. Dat gebeurt normaliter ook op Wimbledon. Wat telt is dat het gras nu groen is en over een paar dagen zal aanvoelen alsof er een of twee weken op is gespeeld. Hij verwacht geen verrassende resultaten. Dezelfde spelers zullen uitblinken.

Federer maakt zich in elk geval weinig zorgen, ondanks een nipte zege op de Colombiaan Alejandro Falla (6-3, 5-7, 6-3). Hij vindt dat het Centre Court anders aanvoelt dan drie weken geleden tijdens de finale tegen Murray. Hij ziet een kleurverschil tussen het nieuw gezaaide gras en het oude. Ook is het een beetje glad. Niets bijzonders dus. 'Het lijkt op het gras aan het begin van een nieuw Wimbledon.'

undefined

Meer over