Geiten en bitterballen

Wie weleens tussen niet-Nederlanders zit, komt er vroeg of laat achter dat vreemde talen geen perfect synoniem bezitten voor het woord ‘gezellig’....

Het is geen wonder dat uitgeverij Scriptum de vereniging heeft gekozen voor een nieuw fotoboekje in de serie Fijne Hollandse Dingen in Duistere Multicultitijden. Onze club gaat nooit verloren (euro 16,–) heet het. Ondertitel: Honderd jaar verenigingsleven. Er is sprake van een grote continuïteit. Begin jaren ’60 werd voorspeld dat er door de televisie de klad zou komen in het verenigingsleven. Dat is meevallen: de vereniging lijkt in het Hollandse DNA verankerd. Wel heeft ‘nut’ heeft steeds meer plaatsgemaakt voor ‘vermaak’ en zijn de zuilen verdwenen. Zo had je vroeger zelfs een katholieke geitenfokvereniging. Socialisten fokten hun geiten in die goeie ouwe tijd onder het genot van de Internationale.

Onze club gaat nooit verloren is een must voor liefhebbers van het ‘wat-waren-we-toch-een-knus-landje’-gevoel. We zien de Zutphense hengelaarsvereniging Ons Belang met hengels in de lucht naar een viswedstrijd marcheren, de Tambourijnen van de Stadt Eyndhoven oefenen op het bedrijfsterrein van de kersverse autofabriek DAF en het bestuur van de Mieke Telkamp Vereniging gebogen zitten over kilo’s fanmail. Sommige foto’s zijn van grote historische waarde. Zo bestonden in de jaren ’50 allerhande clubs voor militairen en burgers die in de oorlog verlamd waren geraakt. Hier zien we onder meer Korfbalclub De Rollende Leeuwen scoren in een wedstrijd tegen rolstoelkorfballers uit Aardenburg. Een klein puntje van kritiek: De verloofde paartjes in de bootjes – de Vereniging Swalmer Vrijers anno 1962 – stond ook al in Daar komt de bruid!, het vorige oerknusse fotoboekje van Scriptum over trouwen op zijn Hollands.

Meer over