Geil en grillig heksentrio bepaalt het lot van Macbeth

THEATER..

In bijna elke scène zijn ze van de partij in hun bebloede mantelpakjes, een split tot hun kruis, slangen in het haar. Ze openen het spektakel met een swingende close harmony en dat zet de toon voor een deels klassieke, zij het fiks ingekorte, Macbeth, gelardeerd met de pittige oppeppers van dit onvermoeibare drietal. Ze relativeren de bloedige ernst en doen meer dan voorspellen: zij bepalen de loop van het verhaal.

Als een kat die speelt met een muis, zo kijken ze toe hoe Macbeth en zijn lady hun ongeluk tegemoet gaan. Geamuseerd trekken zij aan de touwtjes en als hun held uiteindelijk met een dreunend schot naar de andere wereld is geholpen, spinnen ze glimlachend bij hun laatste zoetgevooisde crooner, tevreden en voldaan.

Het is vooral aan deze drie meiden te danken dat deze Macbeth geen minuut verveelt. Want de titelrol van Machiel van Cooten blinkt niet uit door een voorbeeldige tekstbehandeling, de acteur rolt bovendien net iets te veel met zijn ogen en is te gul met zijn mimiek. Ook de lady van Colla Marsman had wat mysterieuzer en minder viswijverig gemogen.

Al hadden de regisseurs niet de beschikking over een ploeg topacteurs, als ensemble zijn deze spelers alleszins acceptabel. Banquo en Macduff komen zelfs heel dicht in de buurt van de mannen van vlees en bloed die ze moeten zijn. De regie is effectief, voor lastige passages is telkens een simpele oplossing gevonden en het stuk heeft zijn vaart behouden.

Gedachtig aan het succes van de film Romeo en Julia liet bewerker Theo Fransz veel van Shakespeare's beeldspraak intact en dat valt - zeker voor een publiek van jongeren - niet altijd mee. Maar door het smeuïge heksentrio wordt de tolerantie voor dat soort literaire hoogstandjes danig opgerekt, na zo'n luchtig muzikaal intermezzo kunnen we weer heel wat hebben.

Na het succes van hun vorige Shakespeare, Othello, is de keuze voor Macbeth moedig. Maar het tij is gunstig, Shakespeare is in. Zeker bij de jeugd, wat ongetwijfeld ook te maken heeft met het succes van de films Romeo & Julia en Shakespeare in love. Wat Oscarnominaties al niet vermogen.

Meer over