Column

'Geen woord meer over de vaste waarde Eva Jinek'

Inhoudelijk was er nog altijd niets rechts aan WNL op zondag te bespeuren, schrijft televisierecensent van de Volkskrant Jean-Pierre Geelen. 'De makers van De halve maan (NTR) hebben het beter begrepen.'

Janneke Willemse en Charles Groenhuijsen. Beeld anp
Janneke Willemse en Charles Groenhuijsen.Beeld anp

De vers aangetreden Janneke Willemse zei het zo, aan het begin van WNL op zondag: 'Een poule van journalisten zal het programma gaan presenteren, en Charles Groenhuijsen en ik bijten het spits af.' Geen woord meer over de vaste waarde Eva Jinek, in wier plotselinge gedwongen vertrek (en het rumoer erom) de kijker vorige week geacht werd een grof schandaal te zien. Ze had niet eens 'afscheid van mijn kijkers' mogen nemen.

Haar naam was al een tijdje uit de titel verdwenen, zondag was ook haar fauteuil verdwenen: Jineks opvolgers zaten nu op een verlengd deel van dezelfde paarse bank. Een basisfout.

Het bankje is te laag, evenals het camerastandpunt. En Charles Groenhuijsen is te lang: nu zat hij een uitzending lang op de rand van de bank, met een been ongemakkelijk diagonaal onder zijn lijf geparkeerd.

Dat leidt af. Twee weken geleden was Jan Terlouw te gast, samen met zijn dochter. Mijn blik werd voortdurend gehinderd door de centimeters bloot dat schitterde tussen zijn sok en de opgetrokken broek van zijn gekruiste been.

Zondagmorgengeluk
Bespaar de kijker en de gasten deze wrede verstoring van het vroege zondagmorgengeluk. Doe zoals A.F.Th. van der Heijden deed bij een zeer indrukwekkende aflevering van College Tour over het leven na Tonio: hij had 'de genietroepen van de redactie gevraagd om een stevige tafel om op te leunen, om het innerlijke beven te dragen.'

Op het WNL-bankje zaten nu VVD-Kamerlid Klaas Dijkhoff en journalist Arnold Karskens. Guus Meeuwis kwam pas halverwege: verslapen.

Het ging over de integriteitscode bij de VVD, over terrorisme en de Haagse 'shariawijk'. Kortom: onderwerpen waar alle talkshows zo ongeveer over gingen. Inhoudelijk was er nog altijd niets rechts aan WNL op zondag te bespeuren. Of het moet de gedachte zijn dat rechtse televisie bestaat uit een VVD'er tamelijk ononderbroken zijn verhaal te laten doen. Een misvatting, zoals ook Harry Mens wekelijks bewijst: dat is alleen maar saaie televisie.

De halve maan
Dat hebben de makers van De halve maan (NTR) beter begrepen. Onder leiding van Aad van den Heuvel en Naeeda Aurangzeb discussieerden daar elke vrijdag - op het onmogelijke tijdstip van 16.00 uur - opiniemakers uit diverse kring over het nieuws, 'met een scherp oog voor ontwikkelingen binnen de moslimgemeenschap'.

Afgelopen vrijdag zaten Hans Wiegel en Arie Boomsma bij een discussie met acteur Sabri Saad el Hamus die (donderdag ook al in Pauw & Witteman) moslims opriep openlijk afstand te nemen van de moord in Woolwich. Zijn opponent was de islamitische theoloog Mohamed Chepphi, met wie het verschil maar marginaal bleek. Toch was het een prettig spannende aflevering, onder meer doordat de presentatoren de juiste vragen stellen (Aurangzeb aan Chepphi: 'Waarom is het wereldwijd zo stil onder moslims?') en niet schuwen hun eigen mening te geven. De halve maan verdiende een beter tijdstip, en dus meer kijkers.

Te laat: vrijdag was de laatste aflevering. De makers waren graag doorgegaan, zei Naeeda Aurangzeb, omdat 'een programma als dit ontbreekt op de publieke omroep'. Maar omroeppolitieke omzwervingen bepaalden dat de NTR de zendtijd weer moest inleveren bij de oorspronkelijke eigenaren: een koepel van organisaties die de zendtijd van de moslimomroepen gaat invullen. De afgelopen tien jaar leerden dat dat nauwelijks een journalistieke verrijking kan zijn.

Zomaar opzijgezet, net als Eva Jinek. Maar niemand sprak er schande van.

Jean-Pierre Geelen is televisierecensent van de Volkskrant. Dagelijks schrijft hij een column in de Volkskrant.

null Beeld anp
Beeld anp
Meer over