Geen verliezer in Parijs is zo gelukkig als Pavel

Andrei Pavel had veertien uur achter het stuur van zijn auto gezeten om getuige te zijn van de geboorte van zijn zoon Marius en vervolgens 's ochtends toch weer op tijd terug in Parijs te kunnen zijn voor de laatste elf minuten van zijn kwartfinalepartij tegen Alex Corretja....

Desondanks had de 28-jarige Roemeen, die voor het eerst in zijn leven in de kwartfinales stond van een Grand Slam, geen moment overwogen om de op 7-5, 7-5, 4-5 afgebroken partij op te geven. `Als je een kans hebt om de halve finales te spelen op Roland Garros, dan laat je die niet liggen. Ik had alleen gehoopt dat mijn zoon me deze wedstrijd normaal zou laten uitspelen. Dat zul je altijd zien in zo'n toernooi. Als je graag naar huis wilt, speel je ineens de sterren van de hemel.'

De wedstrijd die dinsdagmiddag al was begonnen, kon wegens invallende duisternis en regen pas donderdagochtend worden hervat. Pavel gebruikte de regendag om er even tussenuit te knijpen naar het Duitse Bielefeld (670 kilometer van Parijs) waar zijn vrouw juist voor zijn komst beviel van een zoon. Na twee uurtjes keerde hij terug. 's Ochtends om vijf uur was hij weer present.

`De bewakers wilden me eerst niet binnen laten, omdat ze dachten dat mijn pas vervalst was. Ze geloofden niet dat ik het echt zelf was', aldus Pavel. `Ik heb drie uur geslapen. Een uur in de auto en twee uurtjes in de playerslounge.'

Het gebrek aan nachtrust brak Pavel op in de laatste drie games van zijn partij tegen Corretja. Tijdens de service-wisseling nam hij plaats op de stoel van één van de lijnrechters en keek hij verdwaasd voor zich uit. `Mijn benen voelden zwaar en stijf. Maar ik wilde in elk geval nog een poging wagen.'

Corretja profiteerde dankbaar. Hij stond zijn tegenstander nog slechts vijf punten toe om met 7-6, 7-5, 7-5 voor de derde keer op Roland Garros door te dringen tot de halve finales. De twee voorgaande keren dat hij daarin slaagde bereikte hij vervolgens ook de finale, hoewel hij die nooit won. Voor eenzelfde prestatie zal hij vrijdag met landgenoot én vriend Albert Costa moeten afrekenen.

`Het was voor mij ook een rare situatie', zei Corretja. `Ik hoorde woensdag dat Andrei naar huis was gegaan. Als het niet de hele dag had geregend, hadden we de partij toch uit moeten spelen en dan zou ik al gewonnen hebben. Maar ik ben blij dat ik het nu op de baan heb afgemaakt. Ik was duidelijk in het voordeel, hij had duizend kilometer in de benen. Ik wou dat ik vaker een wedstrijd won in tien minuten.'

De Spanjaard refereerde aan zijn lange openingsgame van de wedstrijd tegen Pavel, die maar liefst zestien minuten en twintig opslagen voortduurde alvorens hij alsnog zijn servicebeurt verloor. De drie sets durende partij, om tien over negen 's avonds wegens duisternis afgebroken, duurde in totaal drieënhalf uur. `Ik heb het idee dat al mijn partijen een eeuwigheid duren', aldus Corretja.

Voor het bereiken van de kwartfinales had hij twee uur en drie kwartier langer nodig gehad dan zijn tegenstander. Alleen de partij tegen Clément, in de derde ronde, duurde al vier uur en dertien minuten. Van een Spaans onderonsje met Costa mag eenzelfde marathon worden verwacht.

Door de overwinningen van Corretja en Ferrero (die met 3-1 Andre Agassi versloeg) staan er drie Spanjaarden in de halve finales. Of eigenlijk drie en een halve. Behalve Costa, die zich dinsdag al plaatste bij de laatste vier, is de Rus Marat Safin opgegroeid op Spaans gravel. Van zijn dertiende jaar tot 2000 woonde hij in Valencia. De 22-jarige Safin voorkwam een Frans feestje door Sebastien Grosjean in drie sets (6-3, 6-2, 6-2) uit te schakelen.

De Fransman verliet heel wat minder vrolijk het tennispark dan zijn voorganger Pavel. De Roemeen toonde zich verrast over de enorme belangstelling na zijn partij. `Ik geloof nooit dat jullie hier zijn om over tennis te praten', zei hij bij het betreden van de perszaal. `Toen ik van Haas won zaten hier vier mensen. Nu rijd ik één keer naar Duitsland en zit het vol.'

Meer over