Geen Twan of Clairy

Jetske van den Elsen is van de lichtvoetige televisie en daar is ze trots op.

Jeugd-tv of volwassenen-tv?

'Ik ben dankbaar dat ik allebei mag maken. Jeugd-tv wordt als een ander slag tv maken gezien. Mensen denken dat je daar begint en dan doorstroomt naar volwassenen-tv, naar 'het echte werk'. Dat is een onderschatting van het jeugdgenre. Jeugd-tv is superprofessioneel. De BZT Show is een lastig programma, een grote show die voor weinig geld wordt gemaakt . Het is onaardig om jeugd-tv zo af te serveren.'


Dossier Wildlife Crime of De Rijdende Rechter?

Wildlife Crime kwam ineens op mijn pad. Ik mocht twee afleveringen maken om aandacht te vragen voor het onderwerp. Dat was een superuitdaging, avontuurlijk, maar natuurlijk niet te vergelijken met De Rijdende Rechter, dat ik al vijf jaar presenteer.


'De Rijdende Rechter wordt door een heel goed team gemaakt. Dat is lang bezig met een zaak en heeft veel contact met de strijdende partijen. Je stapt even in een wereld die vreemd is; je kent de mensen die meedoen niet. Het gaat soms om conflicten waarvan je denkt: is dat nou nodig? Maar de mensen zelf ervaren het echt als een probleem. Ik vind het een fascinerend programma en leuk om de verschillende lagen van een conflict af te pellen. Waar komt die frustratie vandaan en wat is het punt waarop iemand zegt: 'Nu is het genoeg?'


'Kijkers kunnen vanaf de bank denken dat je de conflicten wel eventjes oplost, maar vaak is dat stadium al gepasseerd. Het is bijzonder dat het programma echt een soort kentering kan veroorzaken, terwijl zo'n conflict misschien al tien jaar bezig is. Mensen vinden het fijn een onafhankelijk iemand naar hun conflict te laten kijken, die als een soort schoolmeester zegt: 'Je mag het niet meer doen', 'die boom moet weg', of 'die schutting moet verplaatst'. Vaak zie je de verandering meteen al.


Heiden of heilig?

'In een aflevering van Van den Elsen wacht op antwoord ben ik uitgetreden bij de rooms-katholieke kerk, maar dat kan bij de NCRV. Misschien is het voor veel mensen een gekke keuze, omdat het een christelijke omroep is, maar het was heel duidelijk niet bedoeld om de katholieke kerk negatief neer te zetten. Ik heb het geloof niet nodig om normen en waarden uit te dragen. Ik ben gedoopt in de katholieke kerk, maar ik ben niet gelovig opgevoed.


'Ik heb moeite met de kerkelijke standpunten over abortus en het homohuwelijk en ik vroeg me af of ik nog wel lid moest blijven. Het was echt mijn persoonlijke zoektocht. Ik was hem begonnen omdat ik hoorde dat het lastig was om je uit te schrijven. Ik dacht: waarom? Als iemand niet meer bij je club wil horen, dan wil je diegene er toch ook niet meer bij hebben? Ik probeerde te achterhalen wat de kerk doet met je lidmaatschap; de RKK ontleent deels zijn zendtijd aan de hoeveelheid leden. Maar die dingen waren moeilijk zwart op wit te krijgen. Er gebeurt wel iets mee, maar wat precies was niet duidelijk.'


Harde actualiteitenprogramma's of lichte journalistiek?

'Lichte journalistiek is meer mijn genre. Ik vind het leuker om te maken en het past ook beter bij me. Ik heb geen School voor Journalistiek gedaan. Ik ben gewoon geen Twan Huys. Of Clairy Polak. Of Mariëlle Tweebeke.'


Antirimpelcrème of botox?

'Antirimpelcrème bestaat niet. Voor mijn programma heb ik de werking van die crèmes onderzocht. Je kunt er echt een fulltimebaan van maken om daar bovenop te gaan zitten. Ongelofelijk wat ze allemaal verzinnen.


'Ik heb een klacht ingediend tegen L'Oréal en ben door de Reclame Code Commissie in het gelijk gesteld. Ik vond het verwonderlijk dat de mensen van L'Oréal niet met betere argumenten kwamen. Ik kreeg een enorm dossier waar helemaal niks concreets over die crème in stond. Er stonden allerlei onderzoekjes en zogenaamd wetenschappelijke taal in, maar eigenlijk stond er helemaal niets. Ik vond het ongeloofwaardig dat zij daarmee kwamen. Is dat nou een miljoenenbedrijf? Ik kwam daar met mijn programma en ik had verwacht dat ik van tafel zou worden geblazen. Maar dat was dus niet zo.


Vooraf zei iedereen: 'Je weet toch dat het niet werkt? Toen ik de eerste zaak en daarna het beroep won, werd het tot mijn verbazing toch gezien als een nieuwsfeit en stond het op allerlei websites. Als kers op de taart mocht ik bij Pauw en Witteman komen, dat vonden we echt te gek. Daar hebben mijn collega's en ik heel hard voor gewerkt.'


Poldermoeder of tijgermoeder?

'Poldermoeder. Ik heb respect voor de tijgermoeder, maar je moet het wel kunnen. Het leven van een tijgermoeder staat in het teken van de kinderen. Als je elke avond met je kinderen vier uur lang huiswerk maakt, muziek oefent en ze ook nog naar sportclubs brengt, hou je geen tijd over. Ik ben misschien te egocentrisch, want ik vind het belangrijk ook tijd voor mezelf te hebben. Ik ben een gevoelsmoeder. Ik wil graag dat mijn kinderen zich goed voelen. Ik denk ook dat het bij mijn kinderen niet werkt als ik ga zeggen: 'Je moet dit doen, anders verbrand ik je knuffels.' Daar kan ik me niks bij voorstellen.'


Herman van der Zandt of Pepijn Gunneweg?

'Ik kies natuurlijk voor Pepijn Gunneweg, want hij is al jarenlang mijn mattie bij de BZT Show. Ik vind Herman van der Zandt een leuke, goede en talentvolle presentator, maar ik presenteer één keer per jaar Alpe d'Huzes met Herman. Pepijn zie ik al zes jaar lang wekelijks. Dit is natuurlijk geen eerlijke vergelijking. Sorry Herman!


'De samenwerking tussen Pepijn en mij is heel bijzonder. We zijn goed op elkaar ingespeeld, gunnen elkaar veel ruimte en vullen elkaar hier en daar ook aan. Het gaat gewoon als een speer tussen ons. Kinderen vragen zich af of we getrouwd zijn of samenwonen. We wonen allebei in Amsterdam-Noord en als we elkaar toevallig ergens treffen en er loopt iemand langs, is het van: 'Zie je wel, ze zijn wel samen!'


Introvert of extravert?

'Ik kies extravert, omdat ik dat voor mijn werk moet zijn, maar ik ben het allebei. Ik heb niet enorm de behoefte op een podium te staan. Er zijn collega's die zeggen dat het podium niet groot genoeg kan zijn, maar dat heb ik niet. Voor de BZT Show moet ik een opkomst maken voor een zaal met kinderen. Daarmee heb ik moeite gehad in het begin. Ik wilde niet opkomen voor een publiek met klappende mensen. Dat roept een soort ongemak bij me op. Laat mij maar gewoon beginnen. Toen zei het team: 'Wat een onzin, Jetske. Je komt op en dan gaan ze klappen. Dat hoort erbij. Punt.'


Een Bentley of de trein?

'Je doelt natuurlijk op mijn snelwegangst? Ik heb voor Van den Elsen wacht op antwoord die fobie aangepakt. Een personal coach, Lucas van Gerwen van Stichting Valk, zei: 'Ik wil meewerken, maar dan doe ik het niet voor het programma. We doen het echt.'


'Mijn angst voor de snelweg gaat al twintig jaar een beetje op en af. Voordat ik aan het programma meedeed, ben ik twee jaar de snelweg niet op gegaan. Dat is heel onhandig, maar ik nam het er gewoon allemaal bij. Ik ging met de trein, reed binnendoor of ging carpoolen. Ik kwam er wel, het duurde alleen wat langer. Ik weet niet beter dan dat ik er gewoon moeite mee heb. Ik had eigenlijk geen zin meer om er energie in te steken, maar door Lucas ben ik weer behoorlijk aan het rijden. De angst is nog niet helemaal weg, maar ik rij wel weer stukjes op de snelweg. De paniek die in mijn hoofd zit, moet gewoon niet gekoppeld worden aan de snelweg. De kunst is ook om te denken: ik kan rijden met angst. Het is vervelend, maar dat wil niet zeggen dat ik de auto gelijk in de vangrail zet. Ik kies dus voor de auto, maar ik heb geen moeite met de trein. Daarin kan ik lekker lezen en werken en me voorbereiden.'


Dossier Wildlife Crime: 5 t/m 8 november, Ned. 2, 19.55 uur.


CV Jetske van den Elsen


1 september 1972geboren in De Bilt


1989-1995 Hogeschool voor de Kunsten, Utrecht


2000-2001 Het Klokhuis


2001-2007 Willem Wever


2006-heden BZT Show


2008-heden De rijdende rechter


2012 Van den Elsen wacht op antwoord


Jetske van den Elsen woont samen en heeft twee zoons (3 en 5).


Meer over