Geen SGP, geen CDA, maar Paars

Het afgelopen jaar toont een boeiend proces waarin de Nederlandse politiek steeds meer perverteert. Schuldig hieraan is niet de dode Pim Fortuyn en zijn heterogene weeshuis, maar veel meer de leider van het CDA, Neerlands grootste partij, terug in het vertrouwde centrum van de macht....

August Hans den Boef

Balkenendes laatste stap naar beneden is het polsen van de SGP als regeringspartij. De SGP? In 1997 stelde Theo Rosier in zijn dissertatie Vrijheid van meningsuiting en discriminatie in Nederland en Amerika al aan de orde 'of de traditionele islamitische en christelijke opvattingen over homoseksualiteit en over de roeping van de vrouw nog wel vrij verkondigd kunnen worden, nu de discriminatiegronden ''geslacht'' en ''homoseksuele gerichtheid'' in artikel 137 c en d zijn opgenomen.'

Op basis van dit artikel uit het Wetboek van Strafrecht diende echter niemand een aanklacht in. Om dezelfde reden werd wel in 1998 CP'86, een partij die vrijwel niet meer bestond, verboden op grond van artikel 20 boek 2 BW (Ontbinding rechtspersoon in strijd met de openbare orde). CP'86 beriep zich immers niet op religieuze principes.

Hoe anders werd de SGP behandeld. Paars gedoogde deze partij zoals het marihuanatelers en bouwfraudeurs hun gang liet gaan. Dat deed ook de Commissie Gelijke Behandeling, want godsdienst is een Nederlands taboe. Ondanks het feit dat Nederland talloze internationale verdragen had ondertekend die de discriminatie van vrouwen en homoseksuelen verbieden, vingen jaar in jaar uit VN-organisaties bot bij het kabinet-Kok als zij aandrongen de SGP aan te pakken. Tegen die weigerachtige houding maakte pas in 2001 een substantiële hoeveelheid Kamerleden bezwaar.

De terughoudendheid van het kabinet-Kok , vond behalve bij ChristenUnie-Kamerlid Middelkoop alleen instemming bij de kersverse CDA-leider Balkenende. Dezelfde politicus die nu de SGP als een serieuze coalitiepartner kwalificeert. Belangrijker is hoe Balkenende hiermee de agenda van het CDA openbaart: liever samenwerken met partijen aan gene zijde van het politieke fatsoen, dan met de PvdA of GroenLinks, en dit alles om de wetgeving over euthanasie, homohuwelijk en abortus terug te draaien. Let maar op.

Het zou goed zijn dat er weer een Paarse regering kwam. Paars heeft nog een karwei af te maken dat de slappe Kok liet liggen. Aanpakken van de SGP en andere religieuze organisaties aan gene zijde van de wetgeving. Aanpassen van de wetgeving aan de realiteit van de seculiere, democratische rechtsstaat, zodat er geen valse hoop meer is bij traditionele islamitische, joodse, christelijke en andere religieuze groeperingen op het claimen van een uitzonderingspositie in de samenleving.

Er is een seculiere meerderheid in de Tweede Kamer.

Meer over