Geen echt Neubauten-album, maar van hoog niveau

Gijsbert Kamer

Lament is een muziekvoorstelling die Blixa Bargeld schreef in opdracht van de Vlaamse gemeente Diksmuide, ter herdenking van de Eerste Wereldoorlog.

De band van Bargeld, Einstürzende Neubauten, bestaat inmiddels bijna 35 jaar. De uitvoering vond op 8 november plaats en is morgenavond ook te zien in het Utrechtse TivoliVredenburg in het kader van het Le Guess Who?-festival.

Lament is volgens Bargeld geen echt Neubauten-album, maar de muziek van zeer hoogstaand niveau. Bargelds wens om de gruwelen van een eeuw geleden mooi vorm te geven is uitgekomen. Lament is een van de fraaiere platen in het oeuvre en een album waar met het tekstboek in de hand en los van de voorstelling volop kan worden genoten.

Wie oorlogsgeschetter en andere kakofonische herrie verwacht, waar de Neubauten in de vroege jaren tachtig patent op hadden, komt bedrogen uit. Lament klinkt ingetogen. Bargeld maakt gebruik van een strijkkwartet, wat in combinatie met de als percussie gebruikte staalplaten in openingsnummer Kriegsmaschinerie meteen al veel spanning oproept.

Fraai is vervolgens de manier waarop Bargeld de Duitse en Engelse volksliederen (kenden dezelfde melodie) aan elkaar koppelt. Bargelds teksten, soms in het Vlaams, afkomstig van Paul Van Den Broeck zijn raak, en de muziek, gemaakt met bijvoorbeeld een harp van prikkeldraad, is wonderschoon. Andrew Unruhs zelfvervaardigde percussie-instrumenten knisperen meer dan ze klateren.

Blixa Bargeld Beeld Getty Images
Blixa BargeldBeeld Getty Images

Gaandeweg de vijf kwartier wordt de luisteraar steeds dieper de ellende ingetrokken, maar de muziek blijft troost bieden. En komt vaak uit onverwachte hoek. Zoals Sag mir wo die Blumen sind, een ontroerende bewerking van Pete Seegers Where Have All The Flowers Gone.

Lament is een intense, maar ook unieke luisterervaring, soms meer hoorspel dan muziek, maar meestal van grote schoonheid.

undefined

Meer over