Geachte redactie

Misbruik

Ruim veertig jaar was ik werkzaam in de (lokale) sociale dienstverlening. Uit ervaring en naar aanleiding van het artikel over sjoemelen en de AWBZ (Ten eerste, 3 mei) kan ik u zeggen dat bestrijding van misbruik van de sociale voorzieningen in de uitvoeringspraktijk en bij de politiek erg laag scoorde. Waarschuwingen werden afgedaan als wantrouwen jegens mensen en dat compliceerde de uitvoering.

En dat terwijl toen al duidelijk was dat er op zeer grote schaal misbruik werd gemaakt van de sociale voorzieningen. De schade moet in de miljarden lopen! Oorzaak: falend toezicht en te gemakzuchtige handhaving. Onze sociale wetgeving gaat nog steeds uit van de burger die te goeder trouw is. En de ervaring leert dat dit vaak niet zo is. Strenger toezicht op de toelating (toetsing/toekenning/indicatiestelling) en een strakke handhaving (naleving van de voorschriften) zijn noodzakelijk én rechtvaardig.

Peter Fieret, Hoek van Holland

Misbruik (2)

Met stijgende verbazing en boosheid lees ik in de Volkskrant: 'Bezuiniging AWBZ werkt averechts; er voltrekt zich een drastische verschuiving van chronische patiënten met een 'lichte' indicatie naar een 'zware'. Deskundigen vrezen dat artsen de toestand van patiënten ernstiger inschatten, zodat die in aanmerking blijven komen voor betaalde langdurige zorg' (Voorpagina).

Vervolgens wordt een en ander beaamd door twee hoogleraren, die zelf nooit direct in de AWBZ-zorg hebben gewerkt, maar wel meteen weer de schuld schuiven in de schoenen van de professionals. Een ervan lijkt de professionals - 'je hebt lieve hulpverleners' - zelfs te infantiliseren. De ander heeft het meteen al weer over 'een gevaar'.

Beide deskundigen zouden beter moeten weten en op zijn minst respectvoller moeten reageren richting zorg. We kunnen over deze kwestie een lange discussie starten, maar ik wil me beperken tot een omgekeerde reactie.

Als het daadwerkelijk zo zou zijn dat er gesjoemeld wordt met indicaties dan is het CIZ, het Centrum Indicatiestelling Zorg, echt geen knip voor de neus waard. Immers, het is het CIZ dat apart in het leven is geroepen om op objectieve wijze de indicaties voor AWBZ-cliënten te bepalen.

Dus, als het CIZ haar werk goed doet, moeten alle indicaties die afgegeven zijn, kloppen!

En als het CIZ in de periode 2009-2012 ook maar enig vermoeden zou hebben gehad dat er in het indicatieproces, waarin uiteraard pre-advisering door professionals uit de praktijk plaatsvindt, onoorbare dingen gebeuren, dan had het al lang een gedegen onderzoek moeten instellen naar de mogelijke verklaring voor het stijgende aantal zware indicaties.

Nu wordt direct al weer met de vinger gewezen. Wanneer breekt de gezonde ratio door in de wereld van de ouderenzorg, waarin zoveel goeds gebeurt?

Prof. dr. J.M.G.A Schols, hoogleraar ouderengeneeskunde Universiteit, Maastricht

Vertrutting

In de Volkskrant van 3 mei klaagt lezer Hans Mooren uit Aerdenhout vanwege de beperkingen op 30 april voor bootjesvaart en knetterharde muziek over de vertrutting van Amsterdam, dat vele tinten grijzer zou zijn geworden (hoewel die tinten grijs volgens het boek van E.L. James heel opwindend schijnen te zijn).

Mooren schrijft onder meer: 'Verboden was die doldwaze feestvreugde die je krijgt als boten van allerlei afmetingen door elkaar kunnen varen, met harde muziek waarop iedereen ging swingen.' Iedereen, hoezo iedereen? Ik heb lang aan een gracht gewoond en de trommelvlies teisterende geluidsoverlast werd met het jaar erger.

Laat Hans Mooren, als hij Amsterdam zo vertrut vindt, volgend jaar op 27 april alsjeblieft zijn buren in Aerdenhout uit hun stoel blazen met zijn dance- en househerrie, zodat ook in deze mogelijk nog niet vertrutte, maar wel in- en inkeurige gemeente 'iedereen' helemaal uit zijn dak kan gaan.

René Appel, Amsterdam

Vader en moeder

In het artikel 'vader moet vader zijn, geen tweede moeder' (O&D, 1 mei) wordt gesteld dat de mannelijke manier waarop vaders op hun kinderen reageren anders is dan de moederlijke, en dat beide manieren van waarde zijn. Daar ben ik het mee eens. Verderop wordt echter de link gelegd tussen de afwezigheid van een vader en het in aanraking komen met de jeugdhulpverlening of justitie. Dat gaat te snel.

Kinderen die met die twee in aanraking komen, hebben vaak een verleden met ouders die een felle strijd streden of, zelfs na jaren, nog steeds strijden. Dat heeft een sterke negatieve invloed heeft op de ontwikkeling van het kind.

Daarnaast spelen andere omstandigheden een rol: werkloosheid en gebrek aan opvoedingsvaardigheden. Er zijn heus kinderen die, ondanks het ontbreken van een vader, psychisch gezond opgroeien.

A. Bonekamp, Breda speltherapeut

Vader en moeder (2)

Moeders moeten troosten, zorgen, begrijpen en beschermen. Met je vader ga je op avontuur. Moeder beschermt, vader stelt de grenzen. Logisch dat hij het huishouden niet gedaan krijgt, het zit niet in zijn genen.

Vaders moeten inderdaad meer rechten krijgen in Nederland. Maar hou op met deze quasiwetenschappelijk onderbouwde rolpatronenpropaganda. De spruitjeslucht is niet te harden.

Janneke Scheepers, Breda

Sentiment

Ik ben blij dat ik in uw tv-recensent Jean-Pierre Geelen een bondgenoot heb gevonden. Met hem erger ik me aan het gehengel van televisiemakers naar emotie (V, 30 april). Bij de verslaggeving van de abdicatie en inhuldiging in het glazen huisje van de NOS op de Dam viel om de haverklap het woordje emotie. Het was niet meer te turven.

Denken televisiemakers echt dat een programma pas interessant is als we door de camera mogen gluren naar gevoelens van anderen. Het is zoeken naar een traan, een rimpeling in het gelaat, een zenuwtrekje, een persoonlijk gekleurd woordje...

Laat dat over aan Spoorloos of het huilprogramma van Natasja Froger. Tot vervelends toe werden ons in de afgelopen jaren de beelden getoond van de tranen van Máxima tijdens de huwelijksplechtigheid, alsof een huilende bruid zoiets bijzonders is. Bij de abdicatie en de inhuldiging bleef men maar uitkijken naar zo'n moment. Jean-Pierre Geelen heeft mijn irritatie uitstekend verwoord.

John Bougie, Hei- en Boeicop

Amsterdam-Noord

Opeens is de overkant van het IJ (Noord) in. Niet alleen onze nieuwe koning heeft het ontdekt. Ook cultuurbetweters schijnen het te hebben ontdekt. Letterlijk ontdekt. Zij reppen over galgenvelden, een gebied waar nooit iets aan cultuur wordt gedaan, en betitelen het als een wijk waar de asocialen moesten wonen. De opmerkelijkste uitspraak deed een vertegenwoordiger van het Holland Festival vorige week. Tijdens een minisymposium in de Theaterschool Amsterdam gaf deze persoon aan dat door het Holland Festival een terrein als de voormalige NDSM-werf dankzij de locatieprojecten van het Holland Festival kan worden ontwikkeld. Hoe ver kan je gaan.

Vanaf begin 20ste eeuw bezat Amsterdam-Noord een openluchttheater, het prachtige Zonnehuis, het Cleyntheater, het M-lab, diverse buurttheaters, op het NDSM-werf (vanaf 1993) het Over het IJ Festival en ontwikkelden vele amateurtoneelgezelschappen zich op bijzondere wijze. Het is de arrogantie ten top.

Henk Schoute, directeur Zeelandia, Middelburg (geboren en getogen in Noord)

Geschikt/ongeschikt

Wat ik altijd zo'n onzuivere discussie vind over monarchie versus republiek is het feit dat wordt gezegd: het is toch idioot dat je koning wordt, alleen omdat je de zoon/dochter bent van de eerdere koning, en dat daardoor de kans bestaat dat zo'n vorst(in) helemaal niet geschikt is.

Alsof gekozen worden garant staat voor geschiktheid! We weten immers uit de geschiedenis dat menig leider ongeschikt blijkt te kunnen zijn als hij eenmaal zijn functie en taken uitvoert. Sterker nog: wat dacht u van de 'democratisch' gekozen dictator.

Brenda Reyerse, Amsterdam

Kopie

Het op pagina V5 (1 mei) afgebeelde anatomisch theater in Uppsala is een exacte kopie van het Theatrum Anatomicum uit 1658 in Leiden, waar de beroemde medicus Herman Boerhaave (1668-1738) het mes hanteerde.

F.W. Steutel, Eindhoven

Illegalen

Vreemdelingenwetgeving is een noodzakelijk kwaad. Het liefst willen we dat mensen overal ter wereld in vrijheid kunnen leven, een menswaardig bestaan hebben en zich als wereldburgers vrij kunnen bewegen.

Nederland is niet in staat om de honderden miljoenen die het hier beter zouden hebben dan in hun eigen land plaats te bieden. Het is dus begrijpelijk dat er grenzen gesteld zijn aan de mogelijkheden voor legaal verblijf in ons land.

De Vreemdelingenwet 2000 van staatssecretaris Job Cohen en minister Frits Korthals Altes (VVD) is op dat punt duidelijk. Wie is uitgeprocedeerd, krijgt een beschikking, een terugkeerbesluit, en moet ons land uiterlijk binnen vier weken verlaten.

Volgens de wet 'kan er van de vreemdeling medewerking worden gevorderd aan de voorbereiding van de uitzetting'. Er is in de wet voorzien in een bestuursrechtelijk handhavingstraject en sanctiemogelijkheden. In de praktijk houdt niet iedereen zich aan de wet. Dat roept de volgende vragen op: wat doen we met het gegeven dat sommige uitgeprocedeerde illegaal in Nederland verblijvende mensen zich bewust langdurig niet aan onze democratisch vastgestelde wetgeving houden?

Wat doen we met het gegeven dat veel uitgeprocedeerden met pijn in hun hart ons land verlaten, terwijl anderen - die onze wetgeving trotseren - dat niet doen? Blijkbaar hebben regering en parlement nog niet het juiste antwoord kunnen vinden op een vraagstuk dat zowel de geloofwaardigheid van de Nederlandse wetgever als de gelijke behandeling van alle uitgeprocedeerde vreemdelingen raakt.

Bert Damming, Koekange (PvdA-congresafgevaardigde)

Illegalen (2)

Door de discussie over de strafbaarstelling van illegaliteit te verengen tot een intern probleem van de PvdA, houdt Samsom het kabinet uit de wind en frustreert hij daarmee het adequaat behartigen van het algemeen belang, waar Rutte II toch primair voor staat.

Het probleem van de strafbaarstelling van illegaliteit is namelijk geen partijpolitiek maar een algemeen maatschappelijk probleem van humanitaire en juridische aard, waardoor het op het bordje van het kabinet ligt. Het wordt tijd dat Samsom zich hiervan bewust wordt.

Wouter ter Heide, Zwolle

Dorpen

Volgens de dorpenmonitor van het SCP gaan plattelandskinderen vaker naar het vmbo. 'Mogelijk door een weinig ambitieuze mentaliteit van ouders en kinderen' (Binnenland, 2 mei). Al die kinderen die naar het vmbo gaan. Ik zou er een hek omheen zetten...

Corine Korrel, Positief Podium VMBO, Delft

undefined

Meer over