Geachte redactie

Kinderarbeid

De PvdA werkt aan een nationaal verbod op de verkoop van producten die met behulp van kinderarbeid zijn gemaakt. Er komt een initiatief wetsvoorstel (Ten eerste, 12 juni). De Tweede Kamerfractie is het dan kennelijk ontgaan dat Nederland deel uitmaakt van de EU.

Dat de regels van de interne markt gelden en dat Nederland nationaal niets te verbieden heeft. Een eenzijdig invoerverbod - een grote uitzondering - is alleen mogelijk wanneer er direct ernstig gevaar dreigt voor de volksgezondheid. Daarnaast is Nederland (evenals de EU) lid van de Wereldhandelsorganisatie en dus gebonden aan de verdragen die voor de aangesloten landen (bijna de hele wereld) gelden. Daar gelden zeer strikte regels voor het opleggen van invoerbelemmeringen, en ook in dat geval kan Nederland dat niet eenzijdig doen.

Dat er iets gedaan moet worden aan kinderarbeid is noodzakelijk. Maar zoals de PvdA het kennelijk wil, zal het niet gaan. En binnenkort horen we dan ook dat de PvdA meldt dat een eigen wetsvoorstel niet kan, en inderdaad een internationale aanpak nodig is. Maar dat had de fractie nu al moeten weten. Dit is trompetgeschal voor de publieke tribune.

P. Hol, Amsterdam

undefined

SP in Amsterdam

Met de uitruil erfpacht definitief afgekocht tegen jaarlijks 500 sociale woningen erbij, heeft de SP zich wel ongelooflijk laten piepelen. Je kunt wel raden naar welke buitengebieden in Amsterdam de sociale woningvoorraad van 187 duizend zich gaat verplaatsen. Daar ga je dan met je wereldstad waarin rijk en arm relatief vaak door elkaar wonen.

Bovendien draai je de afkoop van erfpacht nooit meer terug en kan over vier jaar (of eerder) ieder nieuw college de beloofde sociale woningbouw weer stopzetten onder het mom van 'geen geld' of 'andere prioriteiten'.

Een zeer reëel scenario aangezien Amsterdam zonder erfpacht bijna 1 miljard euro per coalitieperiode misloopt. De SP lijkt niet helemaal te beseffen welk langetermijnspelletje hier wordt gespeeld door D66 en VVD. Penny wise pound foolish zouden ze zeggen in Engeland. Misschien toch een gebrek aan politiek-bestuurlijke ervaring bij de SP.

Jaime Donata, Amsterdam

undefined

Indianen

Een bijna terloops zinnetje in een artikel (Ten eerste, 11 juni) waarin de FBI-agent Bob Taubert beschreven wordt, vraagt om een reactie. Het gaat om de zin: 'Hij is op zijn best als hij zelf gespuis mag uitschakelen, of dat nu drugscriminelen zijn, politieke terroristen of activistische Indianen.'

Afgezien van de kritiekloze benoeming van standrechtelijke executies - want dat is kennelijk de specialiteit van deze 'held' - stoorde mij vooral de aanwezigheid van activistische Indianen in de opsomming.

Na ruim twee eeuwen van genocide-oorlogen tegen de Indianen, gevolgd door opsluiting en marginalisering in reservaten (zelfs in Zuid-Afrika hadden ze die alleen voor dieren!) is er soms toch nog enig, meestal geweldloos, verzet. Er zijn overigens volkenrechtelijke argumenten om een aantal van die reservaten - met name Pine Ridge in South Dakota - aan te merken als onafhankelijke landen. Dit op grond van gesloten verdragen met diverse Indiaanse volken - verdragen die nooit zijn opgezegd! Maar de geschiedenis van de VS met de Indiaanse bevolking wordt gekenmerkt door eenzijdig verbroken verdragen, destijds vaak gevolgd door een nieuwe genocidegolf. Om activistische Indianen die voor hun eeuwenlang vertrapte rechten opkomen als gespuis te betitelen is weerzinwekkend en de Volkskrant onwaardig.

Menno Boetes, Overveen

undefined

Lekker goedkoop

Prachtig stuk van Arjen Göbel (O&D, 11 juni), hij slaat de spijker op z'n kop!

De bewering van zorgverzekeraars dat ze op individuele kwaliteit van zorgverleners selecteren is arrogant en hypocriet, want het is nauwelijks mogelijk en ze hebben daar totaal geen verstand van.

Dit wordt treffend geïllustreerd door het feit dat ze via het aanvullende pakket kwakzalvers helpen middels premieheffing en vergoeding. Het faciliteren en legitimeren van onzinnige behandelingen is een marketinginstrument. Hoezo kwaliteit?

Het gaat verzekeraars om hun omzet, niet om uw gezondheid, en die omzet wordt hoger als ze zorgverleners kunnen dwingen steeds meer te doen voor minder geld, dáár is het om begonnen. Onze minister heeft de verzekeraars nu een zweep gegeven om zorgverleners mee in het gareel te slaan, dat is in- en intriest.

De zorgkwaliteit is intussen nog steeds erg hoog, ze kan hooguit op - dure - onderdelen nog een fractie beter, vooral in de ziekenhuizen. Intussen overlijden chronisch zieken en bejaarden straks thuis bij gebrek aan adequate basiszorg: lekker goedkoop, en onzichtbaar vanuit de luxeverblijven van de directies van verzekeraars. De tweedeling is dus een feit en waar die toe leidt weten we al decennia, kijk maar naar de VS: extreem dure zorg voor de happy few, bagger voor de armen. Willen we dat echt?

René Dijkgraaf, cardioloog, Harderwijk

undefined

Meer over