Geachte redactie

Spaarloon

Graag wil ik van de heer Van Wezel weten of ik nu dom of lui ben ('Spaarloon, voordat het te laat is', Economie, 23 november). Mijn situatie is als volgt: ik heb er bewust voor gekozen de regering niet een poot uit te draaien in een tijd waarin het economisch al wat minder gaat. De huidige situatie brengt immers waarschijnlijk meer werkloosheid, lagere pensioenen, slechtere zorg, bezuinigingen op onderwijs, mensen die hun huis niet meer kunnen betalen, enzovoort; kortom, verslechtering van een hele lijst linkse hobby's.


Als 5 miljoen Nederlanders ervoor zouden kiezen van deze regeling gebruik te maken loopt de schatkist circa een miljard euro mis, wat bovenstaande processen uiteraard verergert. Wanneer ik er dus voor kies niet actief mee te werken aan de teloorgang van onze samenleving, ben ik dan 'dom', 'lui', of val ik in uw categorie 'zo rijk' doordat ik ook zonder die 200 euro niet van de honger zal omkomen?


Marc van der Sluys, Nijmegen


Zwarte Piet is geen slaaf

Aleid Truijens beweert dat het sinterklaasverhaal racistische trekjes heeft: de blije Moorse slaven (O&D, 23 november). Dat is onzin. In het hele sinterklaasverhaal komt geen slaaf voor.


Onze Zwarte Piet is verzonnen door de Amsterdamse schoolmeester Jan Schenkman in zijn kinderboek Sint Nikolaas en zijn knecht, dat verscheen in 1850. Met dat boek wilde hij Sinterklaas en zijn feest goed op de rails zetten, want de goedheiligman gedroeg zich in circa 1830 als een boeman, waar de kinderen vreselijk bang voor waren. Deze opereerde toen nog in z'n eentje met roe en zak.


Daarom fatsoeneerde Schenkman Sinterklaas door hem in woord en beeld neer te zetten als een deftige, eerbiedwaardige bisschop die de jeugd streng maar rechtvaardig opvoedt. Om deze deftigheid nog meer cachet te geven en zijn zware werk te verlichten, gaf Schenkman Sint- Nicolaas een assistent. Echter, niet zo maar een bediende, maar een chique en exotische dienaar: een Moorse jongeman in een prachtig pagekostuum zoals die toen in hoge kringen nog - vrijwillig! - voorkwam. Deze dienaar vertoont in het boekje geen enkel teken van slavernij. De combinatie straalt juist gezag en niveau uit. Sint en dienaar doen alles samen: inkopen doen, over de daken gaan, belonen en bestraffen van de jeugd.


Schenkmans boekje werd zeer populair en juist dat boekje heeft in hoge mate de viering van ons sinterklaasfeest bepaald.


Frits Booy, Baarn, secretaris Stichting Nationaal Sint Nicolaas Comité


Leegloop

Het artikel over de leegloop in Drenthe komt mij bekend voor (Het Vervolg, 19 november). Iets dergelijks gebeurt al jaren in de kop van Noord-Holland.


Veel kleine kernen hebben ook hier al jaren geen buurtsuper meer, terwijl veel scholen samengaan in zogenaamde brede scholen. Of dat de kwaliteit van het onderwijs bevordert, betwijfel ik. In Noord-Holland, en dan vooral de Kop, trekken veel jongeren al jaren weg naar grotere plaatsen (Schagen, Alkmaar of zelfs Amsterdam).


Kortom, het is een landelijk probleem.


J. van Boven, Nieuwe Niedorp


Antoinette

Aan Antoinette Hertsenberg worden tien dilemma's voorgelegd (V Media, 19 november). Eén daarvan, 'Balkenendenorm of geen norm', levert een wel heel bizar antwoord op, waaruit slechts twee conclusies getrokken kunnen worden. Ofwel de interviewster, Anna van den Breemer, kan de onnavolgbare redenering ook niet volgen, ofwel Antoinette is toch wel wat wereldvreemd geworden na de vele Radar-successen.


'Ik ga voor de Balkenendenorm', zegt ze stoer. 'Het is best een goed idee, dat er een grens bestaat voor mensen die van overheidsgeld betaald worden. Ik krijg betaald tot die norm van 181.000 euro, de rest (363.407 euro, red.) komt uit verenigingsgeld.' Kennelijk vindt ze een salaris van 544.407 euro wel een redelijke betaling voor haar prestaties, als het maar niet helemaal van overheidsgeld wordt betaald. Dat lijkt mij niet de bedoeling van de Balkenendenorm.


Dan bied ik hierbij mijn diensten aan voor het minimumloon. De andere drie en een halve ton wil ik dan wel graag uit de verenigingskas van de Tros ontvangen.


Cor Hopman, Bathmen


Commissarisse

Mijn eerste kennismaking met Amsterdam, ergens begin jaren zestig. Wij, mijn ouders, mijn zusje en ik, stappen met nog een tiental passagiers bij het Centraal Station in een al overvolle tram.


De trambestuurder pakt zijn microfoon en zegt: 'Kenne de commissarisse misschien een stukkie opschuive, dan kenne de andere commissarisse d'r ook bij.' Misschien een tip voor Ajax?


Pleuni Depmann, Breda


Meer over