Geachte redactie

Betalen

Als bajesklanten logies moeten betalen, mogen ze ook wel het minimumloon krijgen voor het werk dat ze verrichten (Ten eerste, 14 januari). Eerlijk is eerlijk, zo zijn we in Nederland. Veroordeelden daar bovenop laten betalen voor proceskosten is een eerste stap, laat het ons de instappremie noemen. Een logische volgende stap is om ambtenaren te evalueren op de hoeveelheid inkomsten die ze zo genereren. Dat hele rechtssysteem, dat kost anders toch alleen maar geld.

Tom van Dooren, Den Haag

Liefdesverhaal

Peter Klashorst heeft aids. Vijftien jaar lang neukte de schilder er zonder condoom op los, voornamelijk in Kenia en Cambodja. Naar eigen zeggen een paar keer per dag met verschillende vrouwen, zo lezen we in het kritiekloze portret van Robert Vuijsje (V, 13 januari).

In 2003 liet hij al door zijn 'biograaf' Vuijsje onzinnige theorietjes optekenen over methodes die je moet hanteren om juist géén aids te krijgen ('eerst bij het tongzoenen even proeven hoe ze smaakt').

Nu meldt Klashorst dat hij, na enkele jaren van monogamie, de fout heeft gemaakt te zijn afgeweken van het zogenoemde fuck & forget-principe. Dan had hij immers nóóit aids gekregen... Tegelijkertijd heeft hij geen idee hoe lang hij al hiv-positief is, want nooit laten testen. Al die jaren in derdewereldlanden vrouwen in een volkomen ongelijkwaardige positie misbruiken en ongetwijfeld ook besmetten met het aidsvirus: je zou deze abjecte sekstoerist willen aanklagen voor seksueel misbruik en poging tot doodslag.

En dan die zogenaamde grote liefde in Cambodja? Sentimenteel gezever van een egocentrische seksverslaafde, wat ook nog eens wordt gebracht als 'Een Liefdesverhaal'. De vrouw in kwestie lijdt nu ook aan aids en haar hoofd heeft volgens Klashorst inmidddels meer weg van een schedel. 'Heeft ook wel iets', voegt hij daar fijntjes aan toe.

Ook de Nederlandse samenleving, waar iedereen in het burgerlijke systeem functioneert, moet het ontgelden. Nu deze zogenaamde levenskunstenaar zelf manifeste aids heeft, komt hij toch maar weer terug naar Nederland om zich hier te laten behandelen, in het door hem zo geminachte 'systeem'. Peter Klashorst, ga lekker in Nairobi of Phnom Penh in het ziekenhuis liggen! Tot in de pruimentijd!

Roel van Dalen, Beatrijs Smulders,

Amsterdam

Murakami

In het profiel van Arjan Peters over Haruki Murakami (Boeken, 11 januari) kijkt Peters ook even terug naar de introductie in de jaren negentig in Nederland van onze wereldberoemde auteur.

Waarom stopte Bert Bakker na twee boeken? Hij belt daarvoor uitgeverij Prometheus waar hij een dikdoenerig verhaal van Mai Spijkers te horen krijgt over een Amerikaanse relatie.

Arjan had beter mij kunnen bellen, omdat ik toen directeur was van Bert Bakker, terwijl Mai Spijkers sinds 1989 volop bezig was om met de van Bert Bakker geronselde auteurs zijn nieuwe uitgeverij Prometheus van de grond te tillen. Murakami ben ik gaan uitgeven op advies van Paul de Bruin, toen redacteur bij Bert Bakker.

Na enige aarzeling omdat ik ertegen opzag een roman uit het Japans te moeten laten vertalen. De verzekering van Haruki dat dat niet hoefde, we konden gewoon de Engelse tekst gebruiken, en de aanwezigheid van een vertaler die naast het Engels ook het Japans beheerste, hebben toen de doorslag gegeven.

Het is een flinke misser van Mai Spijkers, die zich altijd op van alles laat voorstaan, dat hij, nadat ik ernstig ziek werd en hij de directie van Bert Bakker overnam, al zo snel met Murakami gestopt is. Dat er maar zeshonderd exemplaren verkocht waren is natuurlijk geen argument, dat verkoop je nu eenmaal van een jonge onbekende auteur.

Bert Bakker, Amsterdam

undefined

Meer over