Geachte redactie

Feest der nivellering

Er moet mij van het hart dat ik ernstig gelukkig ben met het feit dat ik geen PvdA heb gestemd op 12 september, omdat ik nog geen vertrouwen had in maatregelen die de PvdA na de verkiezingen zou kunnen gaan voorstellen.

Natuurlijk is het ernstig dat de termijn van de WW-uitkering drastisch wordt bekort, sociale werkplaatsen verdwijnen en het begrip 'passende arbeid' wordt onthoofd. Het allerergste vind ik echter het feest over de nivellering die geen nivellering is. Is de PvdA echt dom geworden of is het volksverlakkerij?

De maatregelen rond de zorgpremie en het verlagen van de hoogste schijf van de inkomstenbelasting zorgen er in combinatie immers voor dat iemand die 140 duizend euro op jaarbasis verdient, een Kamerlid dus, er per saldo al 100 euro per maand op vooruit gaat. Uiteraard loopt dit netto saldo op bij nog hogere inkomsten.

Bij inkomsten van 3 ton ligt het voordeel op zo'n 400 euro per maand. Het breakeven-point ligt rond 128 duizend euro. Het was/is geen wonder dat Rutte zijn bestuurders heeft kunnen overtuigen dat het zo'n vaart niet loopt met die inkomensafhankelijke premie als je tenminste je echte doelgroep uit inkomens van 128 duizend euro en meer bestaat.

De PvdA wil of kan niet begrijpen dat ze het spanningsveld tussen de midden- en lagere-inkomensgroeperingen vergroot en de derde, de hoogste inkomens, laat weglopen met de buit. Of, om het in andere woorden te zeggen: het is de kruidenier die betaalt, niet de grootgrutter.

Dat er daarnaast nog talloze andere bezwaren bestaan om inkomenspolitiek via de zorgpremie te voeren of zorgverzekeraars inzicht te bieden in de inkomensgegevens van de verzekerden laat ik hier verder buiten beschouwing, maar maakt de hele operatie er zeker niet verstandiger op.

Ria Mastik-Sonneveldt, Eerste Kamerlid PvdA (1981 - 1995), nog steeds hoopvol PvdA-lid, Rotterdam

Hardwerkende Nederlander

Ik probeer al weken te ontdekken op welk salarisniveau de 'hardwerkende Nederlander' thuishoort. Om nog niet te spreken over de honderdduizenden vrijwilligers. Die vallen sowieso af, want men heeft het alleen over betaald werk. VVD: doe recht aan alle werkenden, betaald of onbetaald.

Henk Korthof, vakbondsbestuurder FNV Bondgenoten, Boksum

Keizer Wilhelm II

In de reportage 'Rustplaats Duitse keizer in gevaar' (Binnenland, 3 november) staat dat Keizer Wilhelm II graag bomen kapte uit woede om 'de verloren wereldoorlog'.

Er is echter een meer gangbare verklaring voor al dat gehak: door complicaties tijdens zijn geboorte bleef de linkerarm van de keizer in groei achter bij zijn rechterarm . Artsen hebben hem als therapie het kappen van bomen voorgeschreven.

Bob Bosschert, Amsterdam

Groningen

In een vriendelijk artikel over Groningen (Reizen, 3 november) staat dat Groningen wel erg ver weg is. Dat is mij nooit opgevallen.

Nico Visscher, Groningen

16 miljard

Mevrouw Petra Slooz doet in de Volkskrant (Opinie & Debat, 3 november) de suggestie om allemaal 1.000 euro te doneren. Daarmee zou de 16 miljard euro in een keer zijn opgehaald.

Dat zou inderdaad een oplossing zijn als er een schuld was ter hoogte van dit bedrag. Maar de staatsschuld bedraagt meer dan 400 miljard en daarvoor is 25 duizend euro inleg per persoon nodig. Als we tenminste opschieten, want de schuld loopt dagelijks op. We geven jaarlijks ruim 16 miljard meer uit dan er binnenkomt. Daar is die 1.000 euro per persoon voor nodig. De schuld blijft.

Zo eenvoudig als Slooz het voorstelt, is het dus helaas niet.

Jeannet Bekhof, Den Haag

Fooi

Schlooz heeft een oplossing voor de 16 miljard die we moeten bezuinigen: laat iedereen 1.000 euro betalen, dan zijn we ervanaf. Een oplossing die volgens haar voor velen goedkoper is dan de huidige kabinetsplannen.

Goed idee. Ik stel voor om dit bedrag dan wel inkomensafhankelijk te maken. Er zijn mensen die met geen mogelijkheid 1.000 euro bij elkaar kunnen sparen, terwijl dit bedrag voor anderen niet meer dan een fooi is.

Odiel Reef, Rotterdam

Sabbatical

Er is ophef ontstaan over de veertien maanden betaalde sabbatical van de Leidse rector magnificus Paul van der Heijden. De vraag is waarom geen van zijn adviseurs hem op de mogelijkheid heeft gewezen zelf voor een sabbatical te sparen via de wettelijke regeling Levensloop.

Tot voor kort kon elke ambtenaar binnen deze regeling jaarlijks 12 procent van zijn loon sparen om dit in tijden van nood op te nemen.

Het lijkt me moeilijk denkbaar dat een ervaren strateeg als de heer Nout Wellink, voorzitter van de raad van toezicht van de Universiteit Leiden, deze mogelijkheid over het hoofd heeft gezien.

R.Vriesema, Paterswolde

undefined

Meer over