GEACHTE REDACTIE

Met kromme tenen lees ik de serie 'Wat heet schoner' in Wetenschap, over de milieubelasting van producten. Zoals iemand op deze plaats al opmerkte, lopen de vergelijkingen op vele punten mank....

Lange neus

De schrijvers van de artikelen doen verwoede pogingen om aan te tonen dat kritisch gedrag geen zin heeft, omdat fabrikanten hun producten steeds milieuvriendelijker maken. Daarbij wordt vergeten dat het juist dankzij de druk van de consument is, dat de fabrikant wordt aangezet tot meer milieuvriendelijke innovaties.

Het is voor fabrikanten absolute noodzaak geworden om milieuvriendelijker te produceren, omdat zij anders een deel van hun afzet verliezen. De lange neus is naar mijn idee dus compleet misplaatst.

Het feit dat vele producten milieuvriendelijker worden geproduceerd, waardoor een onderlinge afweging tussen verschillende productsoorten op het milieuaspect moeilijker is geworden, is juist te danken aan de toenemende druk door consumenten.

NIJMEGENPatries Goossens

Eenzijdig

Een verschijnsel zo oud als de mensheid heeft een nieuw etiket opgeplakt gekregen, stalking, en onmiddellijk storten de damesbladen, de dagbladen, de actualiteitenrubrieken en nu ook de politiek zich erop met de eenzijdigheid die noodzakelijk is om oud nieuws op te kalefateren. In de Verenigde Staten is het niet anders gegaan, maar daar is de hausse gelukkig achter de rug.

Ik wil geenszins ontkennen dat wat nu ineens stalking wordt genoemd voor de slachtoffers ervan een belastende ervaring kan zijn. Het gaat echter te ver het voor te stellen alsof stalking een bezigheid is van geobsedeerde of zelfs psychotische mannen die nietsvermoedende, onschuldige, onbaatzuchtige vrouwen achtervolgen en terroriseren. Vijf minuten nadenken zouden moeten volstaan om te begrijpen dat deze voorstelling van zaken even eenzijdig als tendentieus is.

Acties, hoe buitensporig soms ook, komen nu eenmaal niet uit de lucht vallen, maar zijn in bijna alle gevallen een reactie op eerdere gebeurtenissen. Dat die reacties soms buitenproportioneel zijn, doet daar niets aan af.

De ervaring heeft me geleerd dat stalking heel vaak wordt voorafgegaan door gedragingen, handelingen, opstellingen van de slachtoffers waarvan de honden soms werkelijk geen brood lusten. Een jurist zou ze misschien samenvatten onder het woord 'uitlokking'.

Meer dan eens heb ik meegemaakt dat een object van stalking de stalker op mensonterende manier had misbruikt, er alles aan had gedaan om de aandacht te trekken en vast te houden, om vervolgens af te haken zodra de kosten de baten dreigden te overtreffen en soms zelfs verdachtmakingen de wereld in te sturen.

Ook de vraag waarom de meeste objecten van stalking vrouwen zijn is uiteraard een tweesnijdend zwaard; het antwoord 'omdat mannen zich niet bij een afwijzing kunnen neerleggen', is even juist of onjuist als 'omdat vrouwen nu eenmaal voor niets terugdeinzen om te kunnen profiteren.'

Het is volstrekt niet mijn bedoeling de discussie over stalking te doen omslaan in een jij-bak, maar het zou nuttig zijn indien de objecten ervan voor de oorzaken ook eens bij zichzelf te rade zouden gaan en hulpverleners dieper zouden graven dan het onvermijdelijk eenzijdige relaas van door stalkers achtervolgde (mannen of) vrouwen. In verrassend veel gevallen zal blijken dat stalking-objecten minder onschuldig zijn dan ze uiteraard zelf doen voorkomen.

TILBURG

Alice de Vroe-Kenward,

psychotherapeute

Paddo's

Het is natuurlijk een bijzonder subjectieve mening die socioloog Erik van Ree op papier zet (Forum, 21 mei) over zijn ervaringen met paddo's. Je zou de mensen met negatieve paddo-ervaringen de kost moeten geven!

Het bezwaar is dat je mensen op deze manier natuurlijk toch aanzet de paddo's te gaan gebruiken. En het vervelende is dat met het zo prominent plaatsen van deze brief, getekend door een heuse socioloog, u toch weer voer geeft aan de kritiek die er nu ook in eigen land te horen is over het lage 'deskundigheidsgehalte' van de onderzoekers in Nederland.

Wie in de wetenschappelijke literatuur over drugverslaving duikt, constateert ten eerste dat de Nederlandse drugsexperts bovenal 'zachte' wetenschappers zijn. Terwijl bijvoorbeeld in de Amerikaanse vakliteratuur artsen, medisch biologen en farmacologen publiceren, wordt de drugsdiscussie hier gedomineerd door sociologen, psychologen en een enkele sociaal-geneeskundige.

Dit is een slechte zaak. We hebben hier te maken met een eenzijdige en niet wetenschappelijke benadering van het drugsprobleem.

AMSTERDAM J.A. O'Donnell

Meer over