Geachte redactie

Toch zijn er voetbalslachtoffers in Afrika gevallen. Een explosie van een gekantelde tankwagen met benzine heeft vrijdagavond aan 235 mensen het leven gekost: meest voetbalkijkers in een anoniem Congolees dorp....

Ik huil niet snel bij alles wat er aan ellende passeert, maar dit keer wel.

C. Hessels, Den Haag

Strandwacht
Naar aanleiding van het artikel in de krant van 5 juli – over zoekgeraakte kinderen op het strand – het volgende.

In 1964 raakte ik mijn 3-jarige Thomas kwijt op het strand van Noordwijk. In paniek ren je alle kanten op en uiteindelijk kwamen we bij de strandwacht die zei: ‘Kinderen lopen nooit zomaar het water in en: ze lopen ook nooit tegen de wind in.’

Dat laatste klopte en we vonden een huilende Thomas, toch wel een eind weg. Een meisje van een jaar of 11 had zich net over hem ontfermd, maar door het huilen kon ze hem niet verstaan. De tip van de wind wil ik hierbij graag doorgeven.

Mevr. E. Brockhoff, Abcoude

Bloemstukje
Er zijn onderhandelingen gaande over een kabinet Paars-plus (Ten Eerste, 5 juli). Afgaand op het bloemstukje op de tafel van Tjeenk Willink, zie ik het resultaat somber in.

Cor Wouters, Grevenbicht

Kabinetsformatie
Briljant, die opmerking van Remco Campert, (het Vervolg, 3 juli): ‘De hoofdrolspelers brengen een voorstelling, met hun rug naar het publiek gekeerd, waar geen touw meer aan vast te knopen is. Dat de zaal aan het leeglopen is, dringt niet tot hen door.’ Kan zo in een lijstje aan de muur.

Ton Weesepoel, Amsterdam

Verrukking en bewondering
‘Dit artikel moet je lezen’, zegt mijn vrouw, die zaterdags altijd begint met het Vervolg. Het gaat over het openingsartikel ‘Leven in angst en verrukking’, geschreven door Alex Burghoorn. Ik lees – ondertussen twee doelpunten missend van Duitsland dat Argentinië op de slachtbank legt. Laat Alex Burghoorn veel, veel vaker met zoveel passie een artikel schrijven dat volledig uit zijn hart komt. Heerlijk! Een literair journalistiek cadeautje bij een afscheid. Wij weten niet wat de volgende standplaats wordt van deze beginnend correspondent (vijf jaar geleden). Alex Burghoorn citeert de schrijver Milan Kundera op de manier zoals dat moet. Om Burghoorns laatste zin te herhalen: het ga je goed. Laat vaak van je horen op deze wijze. Het biedt de lezeres ‘verrukking’ en de lezer ‘bewondering’. Bedankt.

Carla en Theo Oudkerk Pool, Bakkum

Uitstervend ras
Volgens Jorna Leenheer, van onderzoeksbureau CentERdata, wil een meerderheid van de bevolking een bel-niet-aan-register (Binnenland, 3 juli).

Het bel-me-niet-register is namelijk een groot succes en nu komen er ‘agressieve verkopers’ aan de deur. Leenheer dringt aan op overheidsmaatregelen. Mevrouw Leenheer realiseert zich blijkbaar niet dat collectanten niet zomaar op de stoep staan. Voor iedere collecte moeten mensen worden geworven die willen collecteren. Dit gebeurt vaak per telefoon. Helaas kunnen op deze manier steeds minder mensen benaderd worden om collectant te worden: zij staan ingeschreven in het bel-me-niet-register. Hoewel dit register hier oorspronkelijk natuurlijk niet voor bedoeld was, valt ook het telefonisch werven van nieuwe collectanten onder deze wet. Stichtingen die toch willekeurig mensen bellen om collectant te worden, kunnen rekenen op astronomische boetes.

Ook voor deze stichtingen is het logisch collectanten aan de deur te werven. Een bel-niet-aan-register zal hier echter een stokje voor steken. Het werven van nieuwe collectanten wordt hierdoor schier onmogelijk. Het wordt een uitstervend ras.

Arend Jinnes, Nijmegen

Meer over