Geachte redactie

Declareren doe je zo

Naar aanleiding van de bijdrage van F. Ponsioen ( 'Declareren doe je zo', O&D, 15 februari) hier nog een staaltje van declareren à la oorsmeeraffaire. Op aanraden van mijn huisarts moest ik naar het academisch ziekenhuis Maastricht (azM) om een foto te laten maken van mijn voet om te kijken of er misschien iets gebroken was.

Op de röntgenafdeling werd er een foto gemaakt, de foto werd beoordeeld: er was een teen gebroken. Vervolgens stuurde men mij naar de EHBO om er door een 'physician assistent' een zogenaamde buddytape op te laten plakken. Wat neerkomt op een strak pleistertje.

Voor dit alles stuurde het ziekenhuis aan mijn zorgverzekeraar Menzis een rekening van 569,20 euro. Zelf moest ik 260,59 euro ophoesten om te horen dat mijn teen gebroken was en er een pleister op te laten plakken.

Een bezwaar bij Menzis leverde mij niets op. Het ziekenhuis had correct gedeclareerd, maar Menzis moest beamen dat het gedeclareerde bedrag in geen verhouding staat met de geleverde zorg en was blij met mijn bezwaar zodat Menzis er ook melding van kon maken.

Rafaela Schiffers, Maastricht

Poot

Van 1985 tot 2008 heb ik deelgenomen aan de vergaderingen van de presidenten van de Nederlandse rechtscolleges. Gedurende die periode heb ik nimmer iets vernomen over of bemerkt van enige bemoeienis van een departementsambtenaar met de interne werkverdeling binnen die colleges.

Dit naar aanleiding van het interview met de heer Poot (Vonk, 15 februari).

A.H. van Delden, oud-president, oud-voorzitter van de Raad voor de Rechtspraak, Den Haag

Doorstromen

'De koninklijke weg' werd het wel genoemd, dat een leerling die in het mbo op 16-jarige leeftijd instroomt op niveau 2 (twee jaar) en doorstroomt naar niveau 3 (ook twee jaar). Bij sommigen blijkt dan dat er nog meer in het vat zit. Ook voor niveau 4 (drie of vier jaar) is er aanleg en motivatie aanwezig, waarna zelfs de weg naar het hbo open ligt.

Door de nieuwe bekostiging van de mbo-scholen, onderdeel van het actieplan Focus op Vakmanschap van het ministerie van Onderwijs, wordt - in tegenstelling tot wat Frank Kalshoven schrijft (Economie, 15 februari) - deze weg afgesneden. Scholen krijgen geen bekostiging meer per opleiding en diploma, maar elke leerling brengt in totaal slechts vier jaar bekostiging met zich mee. Geen mbo kan zich het dan nog permitteren om ook deze doorstroommogelijkheid aan te blijven bieden.

Er kunnen heel goede redenen zijn waardoor leerlingen niet direct op het voor hen hoogst haalbare niveau instromen: een lastige puberteit, taal- of juist rekenproblemen op het vmbo, een lastige thuissituatie of gewoon een late roeping door de motivatie die van het gekozen vak uitgaat. Elk mbo-docententeam heeft collega's met zo'n achtergrond: vaak zijn zij uitstekende docenten.

Helaas: vanaf 2014 is, met de invoering van Focus op Vakmanschap, die 'koninklijke weg' afgesloten. Heeft de politiek zitten slapen, of is het inderdaad nadrukkelijk de bedoeling te zorgen dat je in dit land van een dubbeltje geen kwartje meer kunt worden? Voor mij is het onbegrijpelijk en onaanvaardbaar.

Marion van Voorst, docent mbo techniek, Houten

Vrouwen

Zeven mannen en twee vrouwen zijn geportretteerd als raadslid bij het artikel 'Verkiezing beste raadslid' (Ten eerste, 15 februari). Die verhouding klopt met het landelijke beeld van 26 procent vrouwelijke raadsleden (bron: VNG, 2013). Het zou alleen zo mooi zijn geweest als de krant een statement had gemaakt: tien portretjes, vijf vrouwelijke en vijf mannelijke raadsleden. Gemiste kans om vrouwen over de streep te trekken zich kandidaat te stellen als raadslid.

Christine Noot, Vledderveen

undefined

Meer over