GEACHTE REDACTIE

Met stijgende verbazing heb ik in de Volkskrant van 19 oktober de verslaglegging over de arrestatie van de voormalige Chileense dictator Pinochet gelezen....

Pinochet

In het redactioneel commentaar staat verder dat Pinochet zijn misdaden voor het overgrote deel tegenover Chilenen heeft gepleegd en dat het daarom aan het Chileense volk en zijn instellingen, en niet aan derden is, om te besluiten de ex-dictator strafrechtelijk te vervolgen of niet. Het zou, aldus het commentaar, niet op de weg liggen van Spaanse rechters en de Britse politie om de taak van de weer functionerende Chileense rechtsstaat over te nemen.

Voorop gesteld moet worden dat de Spaanse wet het universaliteitsbeginsel kent ten aanzien van levensmisdrijven waarvan Spaanse burgers het slachtoffer zijn geworden. In het internationale strafrecht spreekt men in dit verband ook wel van het passieve personaliteitsbeginsel.

Een staat kan gewichtige persoonlijke belangen van zijn staatsburgers, zoals onder meer het leven, zo belangrijk achten dat het tot bescherming in den vreemde daarvan overgaat via het strafbaar stellen van schendingen daarop in het buitenland gepleegd.

Ofschoon men dit beginsel wel eens gezien heeft als een inbreuk op de staatssoevereiniteit, passen veel landen het toe. De Verenigde Staten van Amerika, Duitsland, België, Frankrijk, Griekenland en Zwitserland passen het beginsel toe. Kennelijk Spanje ook.

In het strafrecht is de laatste jaren in dit verband een 'revival' van het universaliteitsbeginsel te bespeuren. Bepaalde drugsdelicten waar ook ter wereld gepleegd, zijn ook in Nederland vervolgbaar. De berechting van Joegoslavische oorlogsmisdaden door het VN Tribunaal in Den Haag laat zien dat staatssoevereiniteit allang geen juridische exclusiviteit in rechtsmacht genereert.

Ervan uitgaande dat de Spaanse rechter rechtsmacht heeft is tegen deze achtergrond beschouwd de Spaanse strafrechtelijke inzet voor 260 Spaanse en vele andere Chileense levens de uitdrukking van een nieuwe rechtspolitiek, die aan uw krant schijnt te zijn ontgaan.

DEN HAAG G. Spong

Veiligheidsraad

'Minister twijfelt aan Ramaker op VN-post', maar deze kop (de Volkskrant, 15 oktober) is onjuist: Ramaker is permanent vertegenwoordiger van Nederland bij de VN (kortaf: PV-VN) en heeft dus allang een VN-post. In de drie voorafgaande keren dat Nederland lid was van de Veiligheidsraad is het altijd vertegenwoordigd door beroepsdiplomaten. Bij de oprichting (toen de V-raad nog niet was opgetuigd met permanente leden) hebben oud-ambassadeur Van Roijen en de secretaris-generaal van Buitenlandse Zaken Snouck Hurgonje de toen bestaande functie vervuld. later waren dat Van Kleffens (oud-minister van Buitenlandse Zaken), De Beus en Van der Stoel, beiden tevens PV-VN.

Het is onjuist de indruk te wekken dat de PV-VN 'ver staat' van de Nederlandse binnenlandse politiek. De PV-VN wordt zeer frequent geconfronteerd met de vele aspecten daarvan. Tenslotte ontvangt hij ieder jaar uitgebreide delegaties naar de Algemene Vergadering, waarin niet alleen Kamerleden maar ook vertegenwoordigers van andere sectoren van de samenleving zitting hebben.

Die delegaties blijven daar vaak twee tot drie maanden en de regelmatige aanwezigheid van Nederlandse bewindslieden en hun delegaties maken het de PV-VN bijna onmogelijk niet grondig op de hoogte te zijn van wat er in Den Haag gebeurt.

Het verwijt dat Ramakers optreden tegenover de media 'niet uitgesproken genoeg is' snijdt geen hout. De kwaliteiten die nodig zijn op dit gebied heeft Ramaker wel degelijk in huis.

DREUMEL A.D. Simonsz

Kassa

Nefarma bepleit de introductie van een flexibel basispakket (de Volkskrant, 12 oktober). Het voorstel ligt te veel voor de hand en riekt dan ook flink naar eigen belang.

In het Nefarma-verhaal zal de industrie optimaal zijn researchkosten terug verdienen in een zo kort mogelijke periode. De nieuwste (alle?) medicijnen moeten in dat basispakket (kassa voor Nefarma!). Verouderde (lees: patent verlopen!) en minder effectieve middelen moeten worden geschrapt (concurrentie van bijvoorbeeld generieke firma's uitgeschakeld). Je vraagt je af of je zo'n marktpartij überhaupt over zo'n item aan het woord moet laten. Het farmaceutische intellect moet zich puur bezighouden met ontwikkeling van nieuwe geneesmiddelen.

Of deze een aanwinst zijn en of ze voor vergoeding in aanmerking komen en zoja tegen welke prijs is vervolgens aan de politiek.

Ik doe een ander voorstel wat meerdere doelen dient: verleng de effectieve patentperiode voor nieuwe middelen. Voordelen: 1) de middelen kunnen tegen een lagere prijs worden geïntroduceerd, 2) daarmee verdwijnt tevens de ruimte voor bonus en korting, 3) VWS bespaart op de kosten en 4) daarmee ontstaat er ruimte voor een kostendekkend tarief voor apotheken, 5) de kolossale naamsverwarring bij substitutie door een generiek geneesmiddel blijft uit.

AMSTERDAMIes van Golen

Meer over